ราตรีมืดมิด
เงาดำสายแล้วสายเล่าฉวยความมืดมิดยามราตรี ลอบเร้นเข้าสู่ค่ายอย่างรวดเร็ว
พวกเขาเคลื่อนไหวว่องไว แต่ละคนทำงานประสานกันอย่างเงียบเชียบ แม้คนกว่าร้อยจะลงมือพร้อมกันก็ยังไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี เป็นกองกำลังชั้นยอดในกองทัพต้าโจว
ฟางกุ้ยซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมองภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกหวาดหวั่น หากลู่เฟิงเหนียนไม่พบความผิดปกติได้ทันท่วงที คนเหล่านี้คงต้องพบจุดจบด้วยการถูกกวาดล้างทั้งกองในคืนนี้
ไม่นาน ทหารต้าโจวกว่าร้อยนายก็ลอบเข้ามาในค่ายจนหมด ต่างมุ่งไปยังนอกกระโจมแต่ละหลัง รอเพียงสัญญาณดังขึ้น พวกเขาก็จะบุกเข้าไปสังหารอย่างเกรี้ยวกราด
ลู่เฟิงเหนียนซ่อนตัวอยู่หลังกิ่งไม้ มองเห็นทุกสิ่งในค่ายอย่างชัดเจน
ความมืดมิดของราตรีมิได้ส่งผลต่อสายตาของเขาแม้แต่น้อย
เขากวาดตามอง ก่อนระบุตำแหน่งและจับตานายกองในหมู่ทหารต้าโจวได้อย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น ฟางกุ้ยก็ตะโกนก้องจากป่าแห่งหนึ่งนอกค่ายว่า “สังหาร!”
ทันใดนั้นเอง ลูกธนูสายแล้วสายเล่าก็พุ่งฝ่าอากาศออกมาจากความมืดรอบค่าย กระหน่ำเข้าใส่ค่ายราวกับห่าฝน
พร้อมกันนั้น เสียงดาบกระบี่กระทบกัน เสียงคำราม และเสียงตะโกนสังหารก็ดังกึกก้องขึ้นรอบค่าย
ทหารต้าโจวกว่าร้อยนายที่ลอบเข้ามาในค่ายสะดุ้งตกใจ ยังไม่ทันได้ตอบโต้ ก็มีคนกว่าสิบคนถูกลูกธนูยิงล้มลง
“มีซุ่มโจมตี! รีบถอย!”
นายกองต้าโจวผู้เป็นหัวหน้าร้องขึ้นอย่างร้อนรน
สิ้นเสียงก็มีเสียงฟิ้วดังขึ้น ลูกธนูเหล็กดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าใส่ศีรษะของนายกองต้าโจว