ลู่หยางพลันหุบปากฉับ ยอมสงบเสงี่ยมแต่โดยดี
หลังจากคัดเลือกกันอยู่พักหนึ่งเมื่อครู่ สยงชีก็พอจะเข้าใจทหารใหม่เหล่านี้คร่าว ๆ แล้ว
เขาเลือกทหารมาสองหมู่โดยไม่ลังเล หนึ่งในนั้นมีหลี่เหวินหย่วน ผู้เป็นหัวหน้าห้านายและเป็นคนแรกที่ยิงธนูได้
จากนั้น ลู่เฟิงเหนียนก็ให้ลู่หยางเป็นคนเลือกคนที่สอง
……
ไม่นาน ทหารทั้ง 14 หมู่ก็ถูกลู่หยาง สยงชี และคนอื่น ๆ เลือกไปจนหมด
ทั้งสยงชี ลู่หยาง และคนอื่น ๆ อีกห้าคน ต่างได้เลื่อนขึ้นเป็นหัวหน้าสิบนาย ณ ที่นั้น แต่ละคนล้วนยินดีปรีดา
โดยเฉพาะจางเสี่ยวซานกับหยางต้าซู่ เดิมทีพวกเขาคิดเพียงว่าจะได้เป็นหัวหน้าห้านายสักคน ใครจะคิดว่ากลับเลื่อนขั้นรวดเดียวถึงสองระดับ ได้เป็นหัวหน้าสิบนายเสียแล้ว
เรื่องนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะฝันถึง และไม่กล้าฝันด้วยซ้ำ
ไม่นานนัก ทุกคนก็เข้าแถวกันใหม่
สยงชี ลู่หยาง และอีกห้าคนยืนอยู่กลางลาน ด้านหลังพวกเขามีผู้ใต้บังคับบัญชาคนละสิบคนติดตามมา
ลู่เฟิงเหนียนกวาดตามองใบหน้าของสยงชี ลู่หยาง และอีกห้าคนทีละคน ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ “เรื่องในหน่วยร้อยนาย ทุกอย่างให้เป็นไปตามเดิม สยงชี ดูแลกิจการภายใน รับผิดชอบการฝึกประจำวันและการจัดการงานภายใน
ลู่หยางดูแลกิจการภายนอก รับผิดชอบการติดต่อเอกสารและการส่งมอบงานกับภายนอก”
“ขอรับ นายท่าน!”
สยงชีกับลู่หยางก้มศีรษะประสานมือพร้อมกัน
ลู่เฟิงเหนียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ตอนนี้พวกเจ้าเป็นสมาชิกหน่วยร้อยนายของข้าแล้ว ก็ถือเป็นพี่น้องร่วมรบของลู่เฟิงเหนียนผู้นี้
