“ก็เพื่อให้คำแนะนำเธอไง” เฉินไป๋พูด
คุณหนูใหญ่ก้มตัวลงอีกครั้ง เอ่ยปากกระซิบข้างหูเขา แกล้งทำเป็นครุ่นคิด:
“เธอคิดว่ามันไม่สวย... หรือว่าไม่อยากให้คนอื่นเห็นล่ะ?”
เฉินไป๋: “...”
ระยะห่างขนาดนี้เขาถึงขนาดมองเห็นหน้าอกที่ถูกรวบไว้บางส่วน รีบเบือนสายตาหนี
“หืม?” หญิงสาวยังคงถามต่อ
เห็นรอยยิ้มอย่างมีชัยบนใบหน้าของหญิงสาว เฉินไป๋ก็เข้าใจได้อย่างถ่องแท้ “เธอยิ้มอะไร? แกล้งฉันใช่ไหม?”
“ใช่” กู้อี้อี๋พยักหน้าแรงๆ ลุกขึ้นยืนตรง แล้วยิ้มอย่างขี้เล่น “เธอเห็นฉันใส่เสื้อผ้าเปิดเผยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เฉินไป๋: “...”
แย่แล้ว
เผลอตัวไปหน่อย
เป็นห่วงจนยุ่งเหยิงไปหมด
คุณหนูใหญ่ดูเหมือนจะได้คำตอบที่ต้องการแล้ว ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ
เฉินไป๋มองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก
เพิ่งจะเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าว คุณหนูใหญ่ก็เดินกลับมาอย่างร่าเริง กระซิบเบาๆ “จริงๆ แล้วถ้าเธอชอบ ก็ไม่ใช่ว่าจะใส่มันให้เธอคนเดียวดูไม่ได้นะ...”
“...”
“งั้น...” ดวงตาสีเหมือนองุ่นของหญิงสาวกะพริบ “เธอชอบไหม?”
“ชอ... นี่มันวางกับดักให้ฉันผิดอีกแล้วใช่ไหม?”
“ฮี่ๆ” คุณหนูใหญ่เล่นพอแล้ว ก็กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
เฉินไป๋แอบลูบหน้าอกตัวเอง รู้สึกได้ชัดเจนว่าหัวใจเต้นเร็วและแรงอยู่ในทรวงอก
พวกเธอแบบนี้จะทดสอบความอดทนของคนแบบนี้ได้ยังไงกัน!
พนักงานขายที่ยืนอยู่ที่หน้าร้าน รู้สึกหมั่นไส้เฉินไป๋ตั้งแต่แรกแล้ว
โตมาขนาดนี้ เพิ่งเคยเห็นคนที่ออกไปเดินช็อปปิ้งกับผู้หญิงวัยเดียวกันสองคน แล้วยังแสดงท่าทีใกล้ชิดสนิทสนมขนาดนี้อีก
ใกล้ชิดกันก็ไม่ว่าหรอก แต่นี่เป็นกับผู้หญิงที่สวยขนาดนี้อีก