กว่าจะถึงสถานที่จัดงานต้องนั่งรถสองต่อ พอทั้งคู่ลงรถ หิมะก็หยุดตกแล้ว
เพิ่งจะเดินไปใกล้สถานที่จัดงาน ก็มีพวกพ่อค้าตั๋วผีหลายคนเดินเข้ามา
"พี่ๆ ครับ ต้องการตั๋วไหมครับ?"
เฉินไป๋เพิ่งจะเอ่ยปาก ก็โดนคุณหนูใหญ่ดึงแขนไว้
กู้อี้อี๋ยิ้มแล้วโบกมือ "ไม่ต้องๆ เราซื้อแล้ว"
พอเดินไปถึงหน้าสถานที่จัดงาน เฉินไป๋อดถามไม่ได้ "เธอซื้อตั๋วตอนไหน?"
"ไม่ได้ซื้อนี่"
"แล้วจะเข้าไปได้ยังไง?"
"ฟังอยู่ข้างนอกไง" คุณหนูใหญ่ชี้ไปทางไกลๆ ตรงนั้นมีคนยืนรวมกันเป็นกลุ่มแล้ว ยิ้มบางๆ "ถึงเวลาต้องประหยัดก็ต้องประหยัดหน่อยสิ"
เมื่อไม่กี่ปีก่อน ต่อให้เฉินไป๋คิดยังไงก็คิดไม่ถึงว่าประโยคแบบนี้จะหลุดออกมาจากปากของกู้อี้อี๋ที่สามารถซื้อสถานที่จัดงานได้ทั้งหลัง
ยิ่งคิดไม่ถึงว่าเธอจะพูดมันได้อย่างง่ายดายและเป็นธรรมชาติขนาดนี้
พอถึงเวลาคอนเสิร์ตเริ่ม ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว มีหนุ่มสาวรายล้อมอยู่รอบๆ หลายคนยกโทรศัพท์ขึ้นมา ซูมเข้าไปเรื่อยๆ พยายามมองจอที่ใหญ่ที่สุดในสถานที่จัดงานให้ชัด
ไม่ได้เอาอะไรมา คุณหนูใหญ่ก็เลยนั่งลงบนพื้นทันที โอบเข่าทั้งสองข้าง
เฉินไป๋นั่งลงข้างๆ เธอ
คอนเสิร์ตเริ่มขึ้น หลังคาสะท้อนแสงสีสันสดใส สาดลงมาบนใบหน้าของพวกเขาที่แอบฟังอยู่ข้างนอก
คุณหนูใหญ่ดูมีความสุขจริงๆ ร้องตามเบาๆ ไปกับคนรอบข้าง
"ร้องเพลงนี้ให้เธอฟัง
ไม่มีสไตล์อะไร~
มันแค่หมายถึง ฉันอยากให้เธอมีความสุข~
ละลายธารน้ำแข็งให้เธอ เป็นผีเสื้อที่บินเข้ากองไฟเพื่อเธอ
ไม่มีอะไรที่ไม่คุ้มค่า~"
คืนฤดูหนาวของปักกิ่งหนาวมากๆ ปลายจมูกของกู้อี้อี๋แดงก่ำเพราะความหนาว แต่ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยประกายสดใส ยิ้มอย่างอ่อนหวาน
คุณหนูใหญ่โยกตัวไปมาอย่างเบาๆ ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก หางม้ายาวสูงของเธอเสียดสีกับแก้มของเขาเป็นครั้งคราว