เสียงเชียร์รอบข้างเงียบลงทันใด โลกเงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงลูกบาสเกตบอลตัดผ่านอากาศ "ปัง" เสียงหนึ่ง ลูกบาสกระแทกขอบแป้น ก่อนจะหมุนวนอยู่ที่ขอบเต็มรอบหนึ่ง...
สุดท้ายก็ไม่หลุดเข้าไป
ภายใต้สายตาของเฉินไป๋ เสียงลูกบาสตกกระทบพื้นดังขึ้นพร้อมกับเสียงนกหวีด
เฉินไป๋ถอนหายใจอย่างผิดหวังเล็กน้อย
กู้อี้อี๋กลับวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น "เฉินไป๋ นายเก่งมาก!"
"ขนาดนั้นเลยเหรอ?" เฉินไป๋ตะลึง เห็นท่าทางของกู้อี้อี๋แบบนี้ ไม่รู้คงนึกว่าเขาชนะซะอีก
"ใช่สิ! 22 แต้ม นายทำไปตั้ง 16 แต้มนะ!"
กู้อี้อี๋เพิ่งจะตะโกนเชียร์เขาเมื่อครู่ ตอนนี้ปอยผมข้างแก้มถูกเหงื่อเหนียวติดหน้า หน้าน้อยๆ เหนื่อยจนแดงระเรื่อ เธอยื่นช็อกโกแลตนำเข้าถุงหนึ่งให้เขา ยิ้มบางๆ พูดว่า