กลางเดือนกันยายน
เฉินไป๋ยังไม่ทันได้รับการลงโทษจากโรงเรียน ก็ต้องมาเจอกับการแสดงสรุปผลการฝึกทหารก่อน
วันก่อนการแสดงสรุปผลการฝึกทหาร เฉินไป๋เพิ่งลุกขึ้นจากโซฟา ก็ได้รับข้อความจากรองหัวหน้าองค์กรนักเรียน
หลี่ฉีเฟิง: พี่เจอพวกปากสว่างที่สร้างข่าวลือแล้ว มีหลายคน ไม่ใช่แค่คนเดียว... มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง
หลี่ฉีเฟิง: แต่คนที่ชื่อโจวเจ๋อหยู่นี่น่าจะเป็นตัวการหลัก ถูกลงโทษหนักสุด โดนบันทึกความผิดครั้งใหญ่ มีรูปถ่ายด้วย ส่งให้ดู
เฉินไป๋พอเห็นชื่อก็รู้สึกคุ้นๆ
เปิดรูปดู ยิ่งดูยิ่งคุ้น และจำได้ในไม่ช้าว่านี่คือผู้ชายที่เดินมาขอแอดคิวคิวหลินหว่านชิวในวันรายงานตัววันแรก
คนคนนี้อยู่ในลิสต์แก้แค้นของเขามาตลอด แต่แค่มีความสำคัญน้อย เรื่องยุ่งๆ หลายอย่างที่ต้องจัดการ เลยยังไม่ได้ไปจัดการ
"ล้างแค้นทีเดียวได้สองเรื่องด้วย เห็นจะมีแต่เรื่องดีๆ แบบนี้แหละ"
เฉินไป๋พึมพำ แล้วอ่านข้อความต่อ
หลี่ฉีเฟิง: ให้ตายเถอะ ทำไมต้องให้ฉันมาทำเรื่องนี้ด้วยวะ? ตื่นเช้ามาแอบคุ้ยของคนอื่น...
เฉินไป๋: อย่างแรก มันเรียกว่าดู ไม่ใช่ขโมย
เฉินไป๋: อย่างที่สอง ให้ไปเพราะยังไงแกก็ไม่ได้โคตรกับพวกนั้น ว่าจ้างต่อเป็นทอดๆ เรื่องนี้ไม่โดนฉัน แถมไม่โดนอาจารย์เฉินด้วย
หลี่ฉีเฟิง: ...เจ้าเล่ห์จริงๆ
หลี่ฉีเฟิง: โอ้โห! ในนั้นมีเอกสารบันทึกเหตุการณ์แถมสำเนาบันทึกคำให้การอีกหนึ่งฉบับ
เฉินไป๋: เอาไปเถอะ เผื่อไว้ให้โดยเฉพาะ พับๆ ใส่กระเป๋าไว้ อย่าให้กล้องวงจรปิดเห็น