"แล้วคิดถึงพี่บ้างไหม?"
เย่าเย่าขยิบตาอย่างอยากรู้อยากเห็น
เจียงซิงหลานชะงักไป มองเฉินไป๋แวบหนึ่ง พอสบตาเข้าก็รีบหันหน้าหนี
ดีนะที่วันนี้อาบน้ำไวหน่อย
ไม่งั้น...ไม่งั้นก็คงถูกเขาเห็นอีกแล้ว...
หญิงสาวหวีผมอยู่ จู่ ๆ ก็รู้สึกแก้มร้อนขึ้นมา
คนอะไรมาฉวยจังหวะได้แม่นขนาดนี้
เฉินไป๋รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง อุ้มเย่าเย่าลงแล้วกระแอมเบา ๆ "เอ่อ...คิดถึงเธออยู่พอดี เลยยังไม่ทันได้คิดถึงพี่สาวเธอเลย"
เย่าเย่าหันไป เชิดคางใส่พี่สาวอย่างสะใจ
เจียงซิงหลาน: ?
เจียงซิงหลานหันหน้าหนี ไม่สนใจเธอ
เย่าเย่าหันกลับมา เอามือเท้าเอว ถามอย่างสงสัย:
"คิดถึงฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?"
"ก็ใช่สิ" เฉินไป๋ตอบ
เย่าเย่าถอนหายใจเบา ๆ "ก็ได้ เอาเธอไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ"
"พี่ชายรีบนั่งลงสิ"
เฉินไป๋งง ๆ แต่ก็ย่อตัวลง เด็กน้อยค่อย ๆ ยื่นมือมา แล้วค่อย ๆ ลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน
"น่ารักจังเลย"
"เย่าเย่าก็คิดถึงพี่ชายเหมือนกัน"
เฉินไป๋รู้สึกหัวใจจะละลาย
ถึงแม้เขาจะดูเป็นคนติดพี่สาวมาตั้งแต่เด็ก แต่สักวันหนึ่ง เขาก็หวังว่าจะมีน้องสาวสักคน
เย่าเย่าปากจ่อมาที่หูเขา "ฮี่ ๆ ครั้งหน้าคิดถึงเย่าเย่าน้อย ๆ หน่อย แล้วแบ่งให้พี่สาวครึ่งหนึ่ง...ไม่เอา แบ่งให้หนึ่งในสามก็พอ"
เด็กน้อยพูดจบก็ก้มหน้าลงอย่างเสียใจเล็กน้อย
เหมือนว่า...จะมีคนที่เสียใจเพื่อเธอเพิ่มอีกคน...
เฉินไป๋ถูกทำให้ยิ้มออก แล้วก็ได้ยินเด็กน้อยพูดต่อเสียงเบา "ไม่งั้นพี่สาวจะไม่มีความสุข"
"เหรอ?" เฉินไป๋ถามเสียงเบาเช่นกัน
"ใช่สิ พี่ชาย ฉันจะบอกความลับอีกอย่าง"