รถโรลส์-รอยซ์กับรถพอร์ชจอดเรียงกันหน้าคฤหาสน์เดี่ยวหลังหนึ่ง
คฤหาสน์หลังนี้มีพื้นที่อย่างน้อยสองหมู่ ด้านหน้ามีสวน ด้านหลังมีสระว่ายน้ำ
แค่โรงรถก็มีตั้งสี่ช่องแล้ว ตัวอาคารตกแต่งสไตล์ยุโรป เสาโรมันที่ระเบียงทางเข้าก็ดูโอ่อ่ามาก
หลู่ฉือจอดรถโฟล์คสวาเกนไว้ข้าง ๆ พอลงจากรถ เขาก็มองคฤหาสน์หลังนี้ทีหนึ่ง แล้วมองรถมือสองของอู๋อวี้อีกที
ของสองอย่างนี้พอมาอยู่ในภาพเดียวกันแล้วดูขัดตาอย่างบอกไม่ถูก
เหมือนนกกระจอกตัวหนึ่งบินไปเกาะอยู่ในรังหงส์
หลินอวี่เวยเดินเข้ามาคล้องแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติ “ไปกันเถอะ อย่ามัวแต่มองเลย”
พอเข้ามาในบ้าน ห้องรับแขกก็กว้างใหญ่จนน่าตกใจ
เพดานสูงอย่างน้อยหกเมตร โคมระย้าคริสตัลห้อยลงมาจากชั้นสอง ส่องสว่างไปทั่วห้องโถง
พื้นปูด้วยหินอ่อน โซฟาหุ้มหนังแท้สไตล์ยุโรป บนผนังแขวนภาพสีน้ำมันไว้หลายภาพ แต่หลู่ฉือเรียกชื่อไม่ถูกสักภาพ
หลิวม่า แม่บ้าน เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม “อาหารใกล้เสร็จแล้วค่ะ ตอนเช้าคุณนายก็ให้ฉันตุ๋นซุปไก่ใส่กระเพาะปลาไว้แล้ว ตั้งใจทำมาให้คุณชายบำรุงร่างกายโดยเฉพาะเลยค่ะ”
แม่หลินดึงหลินอวี่ให้นั่งลงบนโซฟา ลูบแก้มลูกชาย ดวงตาแดงขึ้นมาอีกครั้ง “ดูสิ ผอมลงตั้งเยอะ ตอนอยู่ข้างในกินอะไรบ้าง นอนหลับสบายไหม มีใครรังแกหรือเปล่า”
“แม่ บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร...”
หลู่ฉือนั่งอยู่ตรงมุมโซฟา หลินอวี่เวยนั่งชิดเขา พลางกระซิบแนะนำผังบ้านให้ฟัง
“ห้องฉันอยู่ชั้นสอง ห้องทางซ้ายมือ ด้านหลังมีสระว่ายน้ำ ตอนเด็ก ๆ พ่อสอนฉันว่ายน้ำที่นั่นแหละ”
หลู่ฉือนึกอะไรขึ้นมาได้ก็หัวเราะ “ตอนมหาวิทยาลัยเธอยังตื๊อให้ฉันสอนว่ายน้ำอยู่เลย ไม่นึกว่าที่บ้านเธอจะมีสระว่ายน้ำอยู่แล้ว”