ลู่จินเดินนำหน้าเปิดทาง จัดการซอมบี้ที่หลบซ่อนตามซอกชั้นวางสองสามตัว พอหันกลับไปมองก็แทบตาค้าง
ชั้นวางของที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยของ ตอนนี้กลับว่างเปล่าราวกับถูกกวาดจนเกลี้ยง
เขาอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา แทบไม่กระพริบตาด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่ทันเห็นว่าเธอทำได้ไวขนาดนี้ได้ยังไง
“หนิงหนิง มิติของเธอ... ความเร็วในการจัดเก็บนี่น่าทึ่งจริงๆ”
ลู่จินอดชื่นชมไม่ได้ พลางรู้สึกโชคดีขึ้นมาในใจที่พี่สาวคนเล็กของบ้านตื่นพลังพิเศษที่เหนือธรรมชาติขนาดนี้
มีเธออยู่ พวกเขาทั้งทีมไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงในอนาคตอีกต่อไป
ซือชิงหนิงยิ้มบางๆ
“ยังใช้อีกไม่ถึงครึ่งของพื้นที่”
“นอกจากอาหาร ฉันยังเก็บของใช้จำเป็นอีกเพียบ”
ผ้าพันแผล ยาห้ามเลือด ยาแก้อักเสบ ยาแก้ไข้หวัด เธอกวาดยาไปทั้งตู้หลายตู้
ของใช้ในห้องน้ำ กระดาษทิชชู่ ทิชชู่เปียก ถังขยะ ไฟแช็ก เทียน ของใช้จำเป็นในวันสิ้นโลกพวกนี้ ก็เก็บมาให้ครบ
ลู่จินดีใจมาก
“ยังไงพี่สาวคนเล็กก็เอาใจใส่ที่สุด”
เสียงเด็กๆ ของระบบเฉียนเป่าดังระเบิดขึ้นในหัว ตื่นเต้นสุดขีด
[ติ้ง! แต้มที่ประเมินได้จากการซื้อขายสินค้าจำนวนมากพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก!]
[เจ้าของกักตุนของยิ่งเยอะ ยิ่งขายได้แต้มมากขึ้น ยังไงก็ไม่ขาดทุน! เก็บต่อเลยเจ้าของ อย่าหยุด!]
ซือชิงหนิงเข้าใจดี ในวันสิ้นโลก ของใช้ธรรมดาๆ ในสายตาคนทั่วไป กลับเป็นของหายากในมิติอื่นที่ขาดแคลนเสบียง ไม่ต้องกลัวขายไม่ออก
เธอเลยกวาดไปเรื่อยๆ ตามคลังของซูเปอร์มาร์เก็ต เคลียร์ของสำรองที่กองอยู่ในคลังจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว