ชั่วขณะนี้ ลู่จินไม่ได้มองน้องสาวคนเล็กเป็นผู้อ่อนแอที่ต้องปกป้องอีกต่อไป
"หนิงหนิง ขอบใจที่ช่วยฉันนะ ถ้าเมื่อกี้ไม่มีเธอ ฉันอาจถูกกัดไปแล้ว..."
นึกถึงเมื่อครู่ เขายังรู้สึกใจสั่นไม่หาย
ซือชิงหนิงพยักหน้า สีหน้าเรียบเฉย ราวกับสิ่งที่จัดการไปไม่ใช่ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสองที่หายาก แต่เป็นเพียงมดตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีความหมายอะไร
เธอย่อตัวลง ใช้นิ้วจับรอยแยกที่ท้ายทอยของซอมบี้อย่างชำนาญ แล้วออกแรงเล็กน้อย
เสียงกริ๊กเบา ๆ
แกนคริสตัลทรงเพชรเม็ดหนึ่งซึ่งใสราวคริสตัลและเรืองแสงเขียวจาง ๆ ถูกเธอควักออกมาอย่างสะอาดสะอ้าน
นี่คือแกนพลังงานภายในร่างซอมบี้กลายพันธุ์ และเป็นทรัพยากรล้ำค่าที่สุดในวันสิ้นโลก ทั้งใช้เสริมพลังพิเศษ เร่งเลเวล และในภายหลังยังเป็นสินค้าหายากที่ซื้อขายกันได้จริง
เธอเก็บแกนคริสตัลระดับสองอันแวววาวเข้าสู่มิติส่วนตัวอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเช็ดเลือดสกปรกบนมีดสั้น calmly ก่อนสีหน้าจะนิ่งไม่ไหวติง
ลู่จินเพิ่งจะตั้งสติได้ มองดูหนิงหนิงจัดการหัวซอมบี้อย่างใจเย็นเช่นนี้ รู้สึกตกใจแทบไม่เชื่อสายตา
"หนิงหนิง...นี่เธอ..."
ต่อให้เขาจะทื่อแค่ไหน ก็สังเกตได้ชัดเจนว่าหนิงหนิงไม่ปกติ
พลังต่อสู้ที่ฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสองได้ในพริบตา ท่าทางการควักแกนคริสตัลอันชำนาญ ฝีมือสังหารศัตรูที่แม่นยำถึงขีดสุด ล้วนไม่ใช่สิ่งที่เด็กสาวในวันสิ้นโลกควรทำได้
ซือชิงหนิงเตรียมพร้อมไว้แล้ว จึงตอบอย่างสงบ