ซือชิงหนิงหันไปมองเพ่ยเจ๋อหลี่ที่สีหน้ายังเย็นชาและลู่จินที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ แล้วเอ่ยปากว่า
"ให้เขาตามมาเถอะ
ในวันสิ้นโลกอันตรายสุดขีด เขาอยู่คนเดียวก็ตายเปล่าๆ ไม่มีทางไปถึงกรุงปักกิ่งได้หรอก"
เพ่ยเจ๋อหลี่เอ่ยแข็งทื่อว่า
"ทีมเราไม่รับคนไร้ประโยชน์"
"ใช่"
ลู่จินรีบพูดเสริม
"เราไม่ใช่คนดีใจบุญที่จะรับใครก็ได้
หนูเล็ก เธอช่วยเขาแล้ว
ไม่จำเป็นต้องรับเขามาด้วยหรอกมั้ง?
ระวังจะถูกหน้าตาอ่อนแอบริสุทธิ์ของเขาหลอกเอานะ"
ซือชิงหนิงถอนหายใจเบาๆ ทั้งขบทั้งกลุ้ม
นี่มันอะไรกัน
เธอแค่อยากปกป้องผู้กอบกู้โลกในอนาคตคนนี้ รักษาความหวังเดียวของมนุษย์ที่จะยุติวันสิ้นโลกเอาไว้แท้ๆ กลับกลายเป็นว่าเธอโดนหน้าตาหลอกอีก
ยังไงก็ต้องหาจังหวะอธิบายให้พวกเขาฟังให้ชัดเจน
ซือชิงหนิงพูดต่อ
"ช่วยผ่อนผันหน่อยไม่ได้เหรอ"
ฟู่เหวินจ้านเห็นท่าเลยรีบพูดแทรก
"จริงๆ แล้วพวกคุณให้ผมอยู่ได้นะ"
เขาพยุงร่างที่อ่อนแอให้ตั้งตรง แล้วปล่อยพลังดินออกมา
"ผมเป็นผู้มีพลังพิเศษ พลังดินระดับสาม สู้ได้พอตัว ไม่ถ่วงทีมแน่นอน"
"ผมสัญญากับทุกคนว่า ต่อจากนี้จะฟังคำสั่งของทีมทุกอย่าง รักษากฎ เคยทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไม่สร้างปัญหาเด็ดขาด"
พอพูดจบ สีหน้าของเพ่ยเจ๋อหลี่กับลู่จินก็ชะงักไปเล็กน้อย ความรังเกียจในแววตาจางลง กลายเป็นชั่งน้ำหนักอย่างรอบคอบ