เพ่ยเจ๋อหลี่เสียงหนักขึ้นเล็กน้อย พูดอย่างจริงจัง:
“เธออย่าปฏิเสธเลย สิ่งเหล่านี้เทียบกับสิ่งที่เธอทำเพื่อพวกเรา ไม่มีค่าอะไรเลย”
“จะให้เธอเสียสละฝ่ายเดียวแบบนี้ไม่ได้หรอก!”
ซือชิงหนิงเสนอตัวเลขที่ทุกคนพอจะรับได้:
“ได้ งั้นแต่ละคนให้ฉันแก่นคริสตัลระดับสองห้าสิบเม็ดก็แล้วกัน ถือเป็นค่าซุปไก่มื้อเย็น”
ทุกคนก็ไม่มีข้อโต้แย้ง
แก่นคริสตัลระดับสองห้าสิบเม็ดยังไงก็ไม่พอ ในการอัปเกรดจากระดับสามไประดับสี่
ยังไงพวกเขาก็ได้กำไร
พวกเขารู้ดี ว่าซือชิงหนิงไม่ถือสา
ทุกคนในทีมเลื่อนขั้นกันหมด พลังพุ่งสูงขึ้น ยกเว้นซ่งมู่ชิง ตั้งแต่เช้าเธออ้างว่าเดินทางเหนื่อย ร่างกายและจิตใจล้า เลยรีบหลบเข้าห้องแกล้งพักผ่อน หนีอาหารเย็นอย่างจงใจ
เธอคิดว่าตัวเองฉลาดที่ได้พักผ่อน แต่ไม่รู้เลยว่าตัวเองพลาดโอกาสเปลี่ยนชะตาที่ดีที่สุดในชีวิตไป
จนยามดึกสงัด ทุกคนกลับห้องพักผ่อน เธอถึงค่อย ๆ ลงบันไดมาจะหาอะไรกิน แต่ในครัวหม้อเกลี้ยงจานแห้ง ข้าวเย็นและซุปไก่ถูกกินหมดเกลี้ยง ไม่เหลือแม้เศษ
ทั้งทีมอัปเกรดหมด พลังพุ่งขึ้น ยกเว้นพลังสายน้ำของเธอที่ติดอยู่ที่ระดับสอง ไม่ขยับ
ที่เคยพอจะถือว่ากลาง ๆ ตอนนี้กลายเป็นท้ายสุด เธอกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสองคนเดียว ระดับต่ำสุด อ่อนแอที่สุด