ซือชิงหนิงกลับมาที่ห้องที่จัดไว้ให้เพียงลำพัง แล้วพลิกมือลั่นกลอนประตู
เธอเดินไปที่หน้าต่าง จ้องมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดครึ้มและเงียบงันภายนอก ดวงตาเรียบนิ่งไร้คลื่น
เธอจำได้ชัดเจน คืนนี้ซึ่งเป็นคืนวันที่สามของวันสิ้นโลก ฝนสีแดงประหลาดจะตกลงมาอย่างตรงเวลา
ฝนสีแดงนี้คือเส้นแบ่งที่แท้จริงของวันสิ้นโลก เป็นจุดเริ่มต้นของการกลายพันธุ์ของทุกสรรพสิ่ง
น้ำฝนห่อหุ้มปัจจัยกลายพันธุ์พิเศษ จะคัดกรองมนุษย์ บางส่วนจะปลุกพลังพิเศษต่างๆ ได้
ส่วนคนธรรมดาที่จิตใจอ่อนแอ ร่างกายบอบบางกว่านั้น จำนวนมากจะถูกปัจจัยกัดกร่อนสติ กลายพันธุ์โดยสิ้นเชิง กลายเป็นซอมบี้ไร้สติ
เพียงชั่วข้ามคืน ซอมบี้ชุกชุม พลังพิเศษตื่นขึ้น วันสิ้นโลกยกระดับขึ้น
คืนนี้ ต้องเป็นคืนที่นอนไม่หลับอย่างแน่นอน คนทั้งโลกกำลังจะเผชิญการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่พลิกฟ้า
ซือชิงหนิงลั่นกลอนประตูห้อง เธอนั่งลงที่ขอบเตียง พิจารณาของขวัญที่ทุกคนเพิ่งมอบให้อีกครั้ง
ปืนพกที่เพ่ยเจ๋อหลี่ให้ มีดสั้นประดับเพชรที่ลู่จินให้ ล้วนเป็นอาวุธเอาชีวิตรอดที่มีประโยชน์ในวันสิ้นโลก เธอเก็บไว้ติดตัว ไว้ป้องกันตัว
ส่วนนาฬิกาที่พี่ชายคนที่สองให้ กิ๊บติดผมประดับอัญมณีของพี่ชายคนที่สาม รวมถึงทับทิมเม็ดใหญ่ที่ลู่จื้อยวี่ให้ สิ่งของเหล่านี้ดูมีค่า แต่ในวันสิ้นโลกกลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
ซือชิงหนิงจึงเก็บทั้งหมดใส่ไว้ในมิติส่วนตัวของจี้หยก