ลู่จื้อยวี่เป็นลูกสาวที่ตระกูลลู่เลี้ยงดูมาสิบกว่าปี อยู่เคียงข้างคนในตระกูลลู่มาอย่างยาวนาน มีความผูกพันอันลึกซึ้ง
ส่วนนางเป็นเพียงน้องสาวแท้ๆ ที่จู่ๆ ก็โผล่มาอย่างไม่ทันตั้งตัว
พวกเขามีความผูกพันจากการเติบโตมาด้วยกัน พวกเขาจะยอมรับนางที่มาแบบกะทันหันด้วยใจจริงหรือ?
ความปลื้มปีติที่ได้อยู่รายล้อมด้วยญาติพี่น้องและได้รับความโปรดปรานจากผู้ยิ่งใหญ่เมื่อครู่ ราวกับถูกน้ำเย็นฉ่ำสาดจนชุ่มไปหมด ความอบอุ่นในใจจางหาย กลับถูกปกคลุมด้วยความห่างเหินและความระแวงบางๆ อีกครั้ง
ก็ใช่น่ะสิ นางไม่ควรเอาใจลงง่ายๆ ไม่ควรเชื่อในความอบอุ่นง่ายๆ
ท้ายที่สุด นางต่างหากที่เป็นคนนอก ยังคงโดดเดี่ยวเพียงลำพัง
มือของลู่จื้อยวี่ค้างอยู่กลางอากาศ แววตาวาบหนึ่งของความผิดหวังผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ถูกกลบหายในทันที ยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยนและพูดเสียงเบา:
"พี่สาวคะ หนูชื่อลู่จื้อยวี่ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!"
นางค่อยๆ หยิบกล่องเล็กๆ งดงามออกมาอย่างระมัดระวัง ยื่นให้ซือชิงหนิงด้วยน้ำเสียงจริงใจและเอาใจ:
"พี่สาวคะ นี่คือของขวัญชิ้นแรกที่หนูเตรียมไว้ให้พี่สาวโดยเฉพาะ ซื้อด้วยเงินออมที่เก็บมานาน หวังว่าพี่สาวจะชอบนะคะ"
ซือชิงหนิงชะงักเล็กน้อย กดความไม่สบายใจในใจลง ยื่นมือรับกล่องมาเปิดอย่างช้าๆ
ภายในกล่องบุด้วยผ้ากำมะหยี่สีขาวนุ่ม ตรงกลางมีทับทิมธรรมชาติขนาดเท่าไข่นกวางอยู่ เนื้อสีเข้มข้นใสแจ๋ว แดงดังเพลิง ไร้ที่ติ สุกสกาวงดงาม
ทับทิมชั้นยอดขนาดใหญ่เช่นนี้ ล้ำค่าเหลือคณานับ ซือชิงหนิงที่เกิดมาได้สองชาติ ยังเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง