ด่านหูเลาถูกตีแตกในวันรุ่งขึ้น หลังจากเพลิงไหม้ลกเอี๋ยงลุกโหมขึ้น
กองทัพพันธมิตรล้อมด่านหูเลามาเกือบครึ่งเดือนแล้ว
กวนอู เตียวหุย และเหล่าขุนศึกผลัดกันออกไปท้ารบ แต่ภายในด่านกลับไม่มีวี่แววของลิโป้เลย
ภายหลังเชลยศึกคนหนึ่งให้การว่า ลิโป้ถูกเรียกตัวกลับลกเอี๋ยงกลางดึกตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว ผู้รักษาด่านเป็นเพียงนายพลรอง นำทหารรักษาเมืองที่เหลืออยู่ไม่กี่พันนาย
อ้วนเซาสั่งให้บุกโจมตีเมืองทันที
โจขวดนำทหารม้าฝีมือดีแปดร้อยนายบุกนำหน้า เขาสั่งให้ทหารมัดท่อนไม้ยักษ์สิบกว่าท่อนเข้าด้วยกันเพื่อใช้กระแทกประตู ส่วนตัวเขาปีนขึ้นกำแพงเมืองโดยตรง
เมื่อทหารบนกำแพงเห็นใบหน้าของเด็กหนุ่มเกราะดำ มือที่ถือธนูต่างสั่นระริก บางคนถึงกับหันหลังวิ่งหนีไปดื้อ ๆ
ประตูด่านหูเลาถูกกระแทกเปิดภายในหนึ่งชั่วยาม กองทัพพันธมิตรหลั่งไหลเข้าสู่ด่านราวกับกระแสน้ำ
โจขวดขี่ม้าบุกนำหน้า แต่เมื่อเข้าไปในด่านแล้วกลับพบว่าภายในว่างเปล่าไปกว่าครึ่ง
ในคลังเก็บเสบียงเหลือเพียงข้าวเก่าเหม็นอับไม่กี่ถุง บนชั้นวางอาวุธก็แทบไม่มีของดีเหลืออยู่
เขาดึงบังเหียนหยุดม้า กวาดตามองไปรอบ ๆ คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
“ไม่ชอบมาพากล”
หวังปี้ที่อยู่ข้างกายโจขวดก็รู้สึกถึงความผิดปกติเช่นกัน “นายน้อย ดูเหมือนพวกเขาเตรียมถอนกำลังไว้ล่วงหน้าแล้ว เสบียงถูกขนย้ายไปจนเกลี้ยง ไม่ใช่สิ่งที่เพิ่งทำขึ้นยามเผชิญศึก”
โจขวดพยักหน้า ควบม้าเข้าไปลึกในด่านอีกช่วงหนึ่ง แล้วเห็นรอยล้อเกวียนทับซ้อนกันบนทางหลวงด้านหลังด่านที่มุ่งสู่ลกเอี๋ยง ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้าทางตะวันตก