ทางด้านโจขวดกำลังเล่นเกมแมวจับหนูกับโจเป๋าอยู่ชายแดนตะวันออกของมณฑลกุนจิ๋ว ส่วนที่เมืองเชียงอี้ โจโฉก็ไม่ได้อยู่ว่างเช่นกัน
วันที่สามหลังโจขวดออกเดินทาง โจโฉกำลังตรวจสอบแผนจัดสรรเสบียงของแต่ละเมืองและอำเภอกับซุนอวิ๋นอยู่ในสำนักงานขุนนาง พลันได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังมาจากหน้าประตูเรือน จากนั้นเตียนเวยก็รีบก้าวเข้ามา มือชูผ้าไหมสำหรับจดบันทึกม้วนหนึ่ง สีหน้าซับซ้อน ทั้งตกตะลึงและเคร่งเครียด
“ท่านเจ้า! คำสำคัญจากฉางอาน!”
โจโฉวางไม้ไผ่จารึกในมือลง รับมาแล้วคลี่ออกกวาดตาอ่าน คิ้วพลันเลิกขึ้น ก่อนจะขมวดเข้าหากันแน่น
เขาอ่านจบหนึ่งรอบแล้วอ่านซ้ำอีกครั้ง วางผ้าไหมสำหรับจดบันทึกลงบนโต๊ะ จากนั้นนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า
“ตั๋งโต๊ะตายแล้ว ถูกลิโป้สังหาร”
มือที่ซุนอวิ๋นถือถ้วยชาชะงัก คิ้วขยับขึ้นเล็กน้อยตามไปด้วย
เตียนเวยยืนอยู่ตรงประตูไม่ได้จากไป รอฟังโจโฉกล่าวต่อ
โจโฉกล่าวต่อว่า “ลิโป้ลอบสังหารตั๋งโต๊ะที่ฉางอาน แต่หลังจากนั้นก็ถูกหลี่จวีย์กับกัวซีตีพ่าย บัดนี้หนีออกจากฉางอานมุ่งหน้ามาทางตะวันออกแล้ว”
ซุนอวิ๋นวางถ้วยชาลง กำลังจะเอ่ยปากพูด โจโฉก็หยิบผ้าไหมสำหรับจดบันทึกขึ้นมาอีกครั้ง กวาดตามองบรรทัดท้าย ๆ น้ำเสียงต่ำลงกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ไชยจงหลาง...ไชยงถูกอ้องอุ้นจับเข้าคุกแล้ว”
มือของซุนอวิ๋นกำแน่นบนเข่าเบา ๆ แล้วถามว่า “เหตุใดหรือ?”