เมืองผงเชิงใหญ่กว่าเมืองฮั่นกานมาก กำแพงเมืองสูงสามจั้ง ก่ออิฐเขียวหุ้มดินไว้ ทั้งสี่มุมมีหอรบ บนประตูเมืองมีหอธนู และบนกำแพงเมืองทุกระยะไม่กี่ก้าวก็ปักธงของเถาเชียนไว้ผืนหนึ่ง
หน้าประตูเมืองกองกิ่งโอ๊กขอม้าและราวกั้นขอม้าไว้ หอสังเกตการณ์บนกำแพงมีพลธนูเดินไปมา เห็นได้ชัดว่าเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบแล้ว
เขายืนอยู่บนที่สูง มองกำแพงเมืองผงเชิงจากระยะไกล กำแพงสูงกว่าเมืองฮั่นกานมากจริง ๆ อิฐสีเทาเขียวสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แดด บนหอสังเกตการณ์ปักธงซีจิ๋วเรียงรายแน่นขนัด ทหารรักษาการณ์เดินไปมา เห็นชัดว่าเตรียมป้องกันไว้แล้ว
เขาหันกลับไปกล่าวกับหวังปี้ที่อยู่เบื้องหลังว่า “ตั้งค่าย คืนนี้ไปตรวจดูความลึกของคูเมืองนอกประตูตะวันออกให้รู้ก่อน”
คืนนั้น โจขวดพาทหารรักษาตัวที่ว่ายน้ำเก่งสองสามคนลอบไปถึงนอกประตูตะวันออกของเมืองผงเชิงด้วยตนเอง ใช้เชือกป่านผูกเอวแล้วลงน้ำไปวัดความกว้างและความลึกของคูเมือง
สายน้ำตื้นลงจากฤดูร้อนไปมากจริง ๆ จุดที่ลึกที่สุดก็สูงเพียงอก ท้องคูเป็นโคลนปนทราย เหยียบแล้วค่อนข้างมั่นคง
โจขวดปีนขึ้นจากน้ำ ตัวเปียกโชกไปทั้งร่าง ทว่าใบหน้ากลับมีรอยยิ้ม
เขาสะบัดน้ำออกจากเส้นผม แล้วกล่าวกับหวังปี้ว่า “พรุ่งนี้เช้าโจมตีเมือง เริ่มจากประตูตะวันออก เจ้านำทหารราบสามพันคนแสร้งโจมตีประตูตะวันออก ตะโกนให้ดังหน่อย อย่าบุกเข้าไปจริง แค่ล่อกำลังหลักของลวี่โหยไปที่นั่นก็พอ
ข้าจะนำทหารม้าฝีมือดีสองพันนายอ้อมไปรอนอกประตูใต้”
หวังปี้แสยะยิ้ม “ได้เลย”