อาคารพักอาศัยเก่าที่อยู่ติดกับหมู่บ้าน ชั้นสาม ห้องในสุดตรงปลายทางเดิน คือบ้านของพี่เสือ
คนนอกไม่ค่อยแวะมาที่นี่ แต่กลับเป็นแหล่งรวมตัวประจำของพวกอันธพาลที่ไม่เอาการเอางานแถวนี้
ไม่มีหน้าร้าน ไม่มีป้าย พอปิดประตูก็กลายเป็นวงพนันส่วนตัว
เมื่อก่อนเจ้าของร่างเดิมสมองไม่ค่อยปลอดโปร่ง ไม่มีธุระอะไรก็ชอบมาที่นี่ พอผ่านไปกว่าครึ่งปี ก็ถูกคนกลุ่มนี้หลอกเงินไปไม่น้อย
หลินหยวนเดินขึ้นบันได ท่าทางคุ้นเคยเป็นอย่างดี
เขายกมือขึ้นผลักประตูห้องที่แง้มอยู่
กลิ่นบุหรี่ฉุนจัดพุ่งออกมาทันที ปะปนกับกลิ่นมันเยิ้มของเปลือกเมล็ดทานตะวัน อบอวลจนชวนอึดอัด
หน้าต่างในห้องปิดสนิท อากาศขมุกขมัวจนแทบทนไม่ไหว
กลางห้องมีโต๊ะนกกระดอนเก่าตั้งอยู่ ผิวโต๊ะถูกขัดจนเป็นเงาวับ
ทั้งสามคนนั่งประจำที่แล้ว บนโต๊ะมีสี่ที่นั่ง เหลือว่างเพียงที่เดียวซึ่งอยู่ใกล้ประตูที่สุด ตั้งใจเว้นไว้ให้เขาโดยเฉพาะ
พี่เสือที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอายุสามสิบต้นๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อเป็นมัด ดวงตาเจ้าเล่ห์เฉียบคม
ทั้งชีวิตอาศัยเล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ เปิดวงพนันหลอกคนรู้จักหาเลี้ยงชีพ จิตใจดำมืดเกินบรรยาย
จ้าวเชียงที่นั่งทางซ้ายของเขาเป็นชายร่างสูงผอม ปากแหลมแก้มตอบ