“ท่านพ่อ ซื่อหลางกลับมาแล้วหรือ”
หยางซื่อยิ้มแย้มเดินเข้าไปหา สายตากลอกมองของในมือของตาเฒ่ากู้
“พี่สะใภ้สาม”
หยางซื่อหันไปมอง ก่อนจะถูกถังหูลู่ในมือกู้หรูหลี่ดึงดูดสายตา
หยางซื่อกลอกตาไปมา “วันนี้ค้าขายดีหรือ ท่านพ่อ ขายได้เงินไม่น้อยกระมัง”
ตาเฒ่ากู้มีเรื่องในใจ จึงตอบอย่างคลุมเครือ ก่อนยื่นเนื้อในมือให้หยางซื่อ “เอาไปให้แม่เจ้าทำเสีย”
จากนั้นตาเฒ่ากู้ก็เดินจากไปด้วยสีหน้ากังวล
“เอ๊ะ? ท่านพ่อเป็นอะไรไปหรือ” หยางซื่อขมวดคิ้ว นางยังคิดจะเค้นเงินทองแดงจากท่านพ่อสักหนึ่งสองอีแปะ
กู้หรูหลี่เดาออกว่าบิดาเป็นอะไร แต่เขาไม่คิดอธิบายให้หยางซื่อฟัง พอนางเผลอก็หลบออกไปทันที
“ท่านอาเล็ก เอาเงินจากที่ใดมาซื้อถังหูลู่หรือ”
หลานชายหลานสาวพากันล้อมกู้หรูหลี่ ดวงตาจับจ้องถังหูลู่ในมือเขาไม่กะพริบ
กู้หรูหลี่ถือถังหูลู่ด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ “ถังหูลู่นี้ท่านอาเล็กหาเงินซื้อเองเชียวนะ”
“ว้าว ท่านอาเล็กเก่งจัง” กู้เอ้อร์หยาเอ่ยพลางมองเขาด้วยสายตาชื่นชม
กู้หรูหลี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เด็กนี่หลอกง่ายจริง ๆ
เฉาเอ๋อร์กับสือโถวเห็นท่านอาเล็กหยอกน้องสาว ทั้งสองต่างยิ้มขบขัน ท่านอาเล็กอายุเท่าไรเอง จะหาเงินได้สักเท่าใด ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าท่านปู่ท่านย่าให้มา
แต่ทั้งสองคาดถูกเพียงครึ่งเดียว เพราะถังหูลู่ของกู้หรูหลี่มีอยู่หนึ่งไม้ที่เขาหาเงินซื้อเองจริง ๆ
บิดาตั้งใจให้เขากินถังหูลู่หนึ่งไม้ที่ในเมือง ทว่ากู้หรูหลี่คิดแล้วก็ยังนำกลับมาทั้งหมด
“คนละลูก”
ถังหูลู่หนึ่งไม้มีสี่ลูก หลานของกู้หรูหลี่รวมกันมีหกคน
บ้านใหญ่มีเฉาเอ๋อร์ สือโถว และเอ้อร์หยา บ้านรองมีเพียงซานหยา บุตรสาวคนเดียว แต่เฉินซื่อ พี่สะใภ้รอง กำลังตั้งครรภ์ อีกไม่กี่เดือนบ้านก็จะมีสมาชิกเพิ่ม ส่วนบ้านสามมีกู้กวงจงกับซื่อหยา ครอบครัวกู้ในยามนี้มีลูกหลานเต็มบ้าน