โจวตู้เจวียนเห็นแล้วจึงชะลอฝีเท้า เดินมาถึงตรงหน้าโจวหน่วนอวี้ ยกมือโบกแผ่วเบาตรงหน้าแล้วถามว่า "หน่วนอวี้ เหตุใดจึงเหม่อลอยถึงเพียงนี้เล่า"
โจวหน่วนอวี้จึงได้สติกลับมา "ตู้เจวียน เจ้ามาแล้วหรือ!"
โจวตู้เจวียนพยักหน้า แล้วถามด้วยความเป็นห่วง "เกิดอันใดขึ้นหรือ"
โจวหน่วนอวี้จะเอ่ยปาก แต่ก็ชะงักไว้ สีหน้าแววตาลังเลยิ่งนัก
"ไม่เป็นไร เจ้าคิดสิ่งใดก็พูดมาตรง ๆ เถิด ระหว่างเรามีสิ่งใดเล่าที่จะพูดตรง ๆ มิได้" โจวตู้เจวียนให้กำลังใจ
โจวหน่วนอวี้จึงสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วถามด้วยท่าทีหยั่งเชิง "ตู้เจวียน ข้าไม่มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด เพียงใคร่จะถามว่า เห็ดและผักป่าที่เจ้านำมาทุกวันนี้ เจ้าไปขุดมาจากที่ใดหรือ"
โจวตู้เจวียนชะงักไป ปัญหานี้นางตอบมิได้จริง ๆ
จะให้กล่าวอย่างไร ล้วนเป็นของที่นางนำกลับมาจากแคว้นต้าอวี่ทั้งสิ้น
หากให้กล่าวปด นางก็มิอาจหลอกลวงโจวหน่วนอวี้ได้
ดังนั้น ในใจโจวตู้เจวียนแม้จะลนลานเพียงใด บนใบหน้าก็ทำได้เพียงสงบใจถามกลับ "เหตุใดจู่ ๆ จึงถามถึงเรื่องนี้ มีลูกค้าผู้ใดถามมาหรือ"
โจวหน่วนอวี้ถอนหายใจยาว "ก็นับว่าใช่ มิใช่ข้าอยากถามเจ้า เป็นเพราะเมื่อวานข้าไปส่งเห็ดที่หมู่บ้านเสียงอวิ๋น มีคนมาถามเข้า"
โจวตู้เจวียนสัมผัสได้ว่าเกิดเรื่องแล้ว จึงถาม "เมื่อวานเกิดอันใดขึ้นหรือ"
พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ โจวหน่วนอวี้ก็ยังคงโกรธกรุ่น "ใช่แล้ว ข้าพบบุรุษผู้มีท่าทีและวาจาหยาบช้านัก!