คนทั้งครอบครัวอิ่มหนำสำราญจากมื้อเช้าแล้ว จึงพากันออกเดินทางมุ่งสู่ภูเขา
เริ่มต้นวันแห่งการตรากตรำ
พวกเขาเพิ่งถึงตีนเขา ก็พบกับคนจากบ้านเก่า
วันนี้คนบ้านเก่ามาพร้อมหน้ากันจริง ๆ ยกเว้นชายชราโจวที่อยู่เฝ้าบ้าน ดูแลฝูเป่าวัยห้าขวบ และจัดการงานบ้านเรือน ผู้อื่นล้วนมาหมด
แม้แต่เสี่ยวหวงอิงยังแบกกระบุงใบใหญ่กว่าปกติ วันนี้ไม่ต้องตัดหญ้าหมูก่อน ต้องรีบไปขุดหาผักป่าและเห็ด
ผู้เฒ่าโจวก็มาด้วย ทุกคนล้วนห้ามนาง บอกว่าขึ้นเขาขุดผักป่าค่อนข้างเหน็ดเหนื่อย แต่นางเกรงว่าพวกเขาจะเก็บเห็ดพิษ ไม่วางใจ จึงยืนกรานจะมาควบคุมดูแลด้วยตนเอง
ดังนั้นทั้งครอบครัวใหญ่จึงเคลื่อนขบวนมาอย่างยิ่งใหญ่
คนบ้านเก่าพบปะกับโจวตู้เจวียนและพวกแล้ว ต่างก็รู้กันดีโดยไม่ต้องเอ่ยปาก กระจายกันออกเป็นหลายสาย มุ่งไปคนละทิศละทางเพื่อขุดผักป่าและเก็บเห็ด
เมื่อใกล้ถึงยามเฉิน ทุกคนลงเขาจากทิศต่าง ๆ มารวมตัวกันที่ลานหลังบ้านของโจวตู้เจวียน
บ้านโจวตู้เจวียนอยู่ไม่ไกลจากตีนเขา มีผู้คนผ่านไปมาน้อย ค่อนข้างสงบเงียบ
มิฉะนั้น หากชาวบ้านเห็นครอบครัวโจวของพวกนางผิดปกติ พากันขึ้นเขาขุดผักป่าและเห็ดมากมายถึงเพียงนี้ ย่อมต้องซักถามเป็นแน่
คนบ้านเก่าล้วนเป็นผู้มีปัญญา คิดได้โดยสัญชาตญาณว่าช่องทางหาเงินเช่นนี้ ยิ่งมีคนรู้แต่น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี
โจวจงซิ่นเตรียมตราชั่งไว้รอแล้ว
ป้าสะใภ้ใหญ่พาบุตรชายคนเล็กโจวหยวนเป่าวัยสิบสามไปเก็บด้วยกัน ส่วนป้าสะใภ้รองเป็นคนมือไวเท้าไว ยามลงไร่ไถนายังแข็งขันกว่าผู้ชายเสียอีก