ก่อนหนีภัยอดอยาก ข้าอาศัยทะลุไปยุคปัจจุบันตุนเสบียงหมื่นล้าน

ตอนที่ 170 ผู้ลี้ภัยข้างทาง

6 นาที· 1.4K คำ

ก่อนออกเดินทาง แจกเสื้อกันหนามและมีดที่สวมทับได้ให้ผู้คุ้มกันที่ตามไปยี่สิบนาย คนละตัว กับพลั่วทหารที่ทั้งเบา แข็งแรง และคมกริบอีกคนละด้าม

ทุกคนได้มาแล้วก็รีบทดลองทันที เสื้อกันหนามที่ดูบางเบาไม่รู้ทำจากวัสดุใด แต่กลับแข็งแรงเกินคาด ใช้มีดสั้นกรีดแรง ๆ ก็ไม่ขาด

พลั่วทหารยิ่งน่าทึ่ง ทั้งที่เบามาก แต่เหวี่ยงกลับประหยัดแรงกว่าพลั่วเหล็กที่บ้านนัก ทั้งยังฟาดพลั่วเหล็กจนเป็นรอยบากใหญ่ได้!

ชาวบ้านจำนวนมากที่มุงดูอยู่ตาลุกวาว ถ้าบ้านตนได้สักชิ้น คงจะดีไม่น้อย!

เหตุนี้ทุกคนจึงกระตือรือร้นอยากเข้าร่วมหน่วยอารักขายิ่งกว่าเดิม ประมาณคร่าว ๆ มีหนุ่มใหญ่และชายฉกรรจ์ที่เคยฝึกตามหน่วยอารักขาที่ปากหมู่บ้านเกินห้าร้อยคนที่ต้องการเข้าร่วม

ครั้งนี้ขยายรับเพิ่มอีกเพียงสองร้อยคน นั่นคือมีที่ว่างเพียงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบตำแหน่ง การแข่งขันดุเดือดน่าดู!

ถึงตอนนี้จึงมีผู้เสียใจที่ก่อนหน้ามักขี้เกียจ ไม่ยอมไปฝึกร่วมกับหน่วยอารักขาให้มาก!

โจวตู้เจวียนและพรรคพวกเร่งออกเดินทาง บัดนี้เป็นยามบ่ายแล้ว จำต้องกลับถึงบ้านก่อนมื้อค่ำ มิฉะนั้นฟ้ามืดแล้วข้างนอกจะมีคนพลัดถิ่นมาก ไม่อาจเพิ่มภยันตรายโดยใช่เหตุ

โจวต้าอวี่ขี่รถสามล้อ โจวตู้เจวียนนั่งด้านหลังรถสามล้อ ผู้คุ้มกันยี่สิบนายแถวเรียงรายล้อมคุ้มกัน

ภายใต้คำกำชับกำชาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่วางใจของโจวจงซิ่น หวังอิง รวมถึงท่านผู้เฒ่าโจวและภรรยาที่บ้านเก่า พวกเขาก็ออกเดินทาง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป