"ซื้อหกตัวนี่นา" บนใบหน้าเถ้าแก่ประดับรอยยิ้มที่จริงใจขึ้นอีกมาก "ได้! ซื้อหกตัวข้าต้องลดให้แน่อยู่แล้ว ตัวละหนึ่งร้อยสิบอีแปะ แถมถุงเท้าให้อีกห้าคู่ เป็นอย่างไร?"
"ตกลง!"
โจวตู้เจวียนหยิบเลือกเสื้อคลุมบุฝ้ายสีที่ไม่ฉูดฉาด โทนสีหม่นอย่างรวดเร็วหกตัว เมื่อสวมใส่ในหมู่บ้านหนานหูคงไม่เด่นสะดุดตาจนเกินเหตุ
ซื้อเสื้อผ้าแล้ว ก้มมองกางเกงตัวโคร่งของตน โจวตู้เจวียนจึงเอ่ยถามอีก "เถ้าแก่ ท่านมีกางเกงขายหรือไม่ ข้าจะซื้อรวมเลย"
"กางเกงมีขอรับ เป็นกางเกงหนาสำหรับฤดูหนาวเช่นกัน กำลังลดล้างสต็อก เพียงแต่ไซส์ขาดแล้ว เหลือเพียงเบอร์ค่อนข้างเล็กไม่กี่ตัว ลองดูเล่า หากถูกใจ ข้าจะขายเหมาให้ในราคาตัวละสามสิบอีแปะ"
เถ้าแก่เองก็ใจกว้าง พูดพลางหยิบกางเกงที่ยังไม่ได้แกะห่อออกมาจากร้านกองหนึ่ง ล้วนเป็นสีดำและสีน้ำตาลแก่
หากเป็นคนยุคใหม่คงมองว่าเป็นของที่ล้าสมัยมากแล้ว บางทีแม้แต่ปู่ย่าตายายก็ยังเห็นว่าเชย
แต่สำหรับโจวตู้เจวียนแล้ว กางเกงทรงขาเรียวเหล่านี้ช่างเหมาะเจาะเสียจริง ชาวชนบทสวมใส่ทำงานอะไรก็สะดวกยิ่งนัก
ที่สำคัญที่สุดคือมีซับในขนนุ่มด้วย เมื่อสัมผัสดูก็รู้สึกหนา อากาศเช่นนี้สวมเพียงตัวเดียวก็พอแล้ว
ไซส์เล็กก็ไม่เป็นไร คนในครอบครัวนางล้วนผอมบาง สวมใส่ได้ทั้งสิ้น
ส่วนโจวต้าอวี่น่ะหรือ...คงได้แต่กล่าวขออภัยต่อน้องชายที่รักของนางแล้ว
กางเกงราคาถูก ต้องซักเปลี่ยนบ่อยครั้ง โจวตู้เจวียนจึงตัดสินใจซื้อรวดเดียวถึงสิบตัว
ใช้เงินสดจ่าย เถ้าแก่ใช้ถุงใบมหึมาสองใบจัดเก็บจนหมดสิ้น
โจวตู้เจวียนนับเป็นลูกค้ารายใหญ่ เถ้าแก่จึงแถมที่ครอบหูกันหนาวให้อีกสองชิ้น มิใช่ของด้อยคุณภาพ เป็นของที่เนื้อแน่นทนทานอย่างยิ่ง