ก่อนหนีภัยอดอยาก ข้าอาศัยทะลุไปยุคปัจจุบันตุนเสบียงหมื่นล้าน

ตอนที่ 212 ช้อปปิ้งในเมืองกั้นโจว

7 นาที· 1.5K คำ

แต่เมื่อมาถึงเมืองกั้นโจวแล้ว ไม่ว่าข้างหน้าจะมีอันตรายใด สิ่งที่ควรทำคือเที่ยวชมในเมืองให้ทั่ว จับจ่ายซื้อของ และขนของพื้นเมืองที่นำไปขายในยุคใหม่ได้ติดไม้ติดมือกลับไป

อุตส่าห์ลำบากลำบนมาถึงที่นี่ ทั้งยังเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยภยันตราย หากไม่ขนของพื้นเมืองที่ทำเงินในยุคใหม่กลับไปบ้าง ก็เท่ากับขาดทุนย่อยยับ

โจวตู้เจวียนพร้อมด้วยบิดามารดาและน้องชาย เดินทอดน่องไปตามถนนที่คึกคักที่สุดในเมืองกั้นโจวหลายสาย วันแรกมุ่งสืบข่าวเป็นหลัก จนแทบรู้แจ้งว่าแถบนี้มีของพื้นเมืองอะไรบ้าง

ประการแรกคือใบชาจากต้นชาอายุร้อยปี ใบชาเหล่านี้ถูกนำมาทำเป็นชาแผ่นผ่านการคั่วด้วยมือตามกรรมวิธีของท้องถิ่น ได้ใบชาที่หอมกรุ่นและมีรสหวานละมุนในลำคอ

โจวตู้เจวียนได้สืบรู้มาอย่างถ้วนถี่ในยุคใหม่ว่าแถบนี้มีใบชาพันธุ์ใดบ้าง

อย่างชาภูเขาใบจากต้นชาอายุร้อยปีที่ยังคงเป็นงานฝีมือคั่วสดล้วน ๆ นั้น ในแวดวงผู้ดื่มชาตัวจริงย่อมเป็นของวิเศษถึงขั้นเก็บสะสมได้

ของเช่นนี้ในยุคใหม่หาไม่ได้อีกแล้ว แม้จะมีก็ล้วนเป็นของเก่าตกค้าง ปริมาณน้อยยิ่ง

เมื่อรับซื้อจากที่นี่แล้วนำกลับไปยุคใหม่ ขอเพียงหาช่องทางจำหน่ายได้เหมาะเจาะ ก็ย่อมเรียกได้ราคาสูงลิบ

และน่าประหลาดนักที่เมืองกั้นโจวดูเกิดผลตามฤดูกาล ผู้ลี้ภัยไม่มาก แต่ราคาธัญพืชกลับสูงมาก ส่วนของจำพวกใบชานี้กลับขายถูกเสียเหลือเกิน แถมยังไม่มีใครซื้อ

โจวตู้เจวียนและครอบครัวเพียงเอ่ยปากถามราคา ก็ถูกเถ้าแก่เนี้ยรั้งตัวไว้ด้วยไมตรีเกินเหตุ ชักชวนให้ซื้ออยู่นานสองนาน ราคาถูกลงแล้วถูกลงอีก พวกนางเดินออกจากร้านไปแล้วยังตามมาอีกหลายถนน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป