ก่อนหนีภัยอดอยาก ข้าอาศัยทะลุไปยุคปัจจุบันตุนเสบียงหมื่นล้าน

ตอนที่ 56 มีผู้เลียนแบบขายซาลาเปา

7 นาที· 1.6K คำ

แม้จะเป็นเพียงของราคาชิ้นละสองอีแปะ แต่เมื่อคิดเงินรวมแล้วก็สิ้นเปลืองไปกว่าห้าร้อยอีแปะ

ถุงพลาสติกขนาดใหญ่ที่สุด บรรจุจนเต็มได้สี่ถุงมหึมา

พ่อค้าหนุ่มเจ้าของร้านยังใจกว้าง หยิบถังขนมหวานใบใหญ่ยื่นให้เป็นของแถม ภายในบรรจุลูกกวาดผลไม้ห่อด้วยกระดาษแก้วแวววาวระยิบระยับเต็มถัง

"ขอบคุณเจ้าค่ะ!" โจวตู้เจวียนเอ่ยขอบคุณด้วยความดีใจยิ่ง

พ่อค้าหนุ่มโบกมือไปมา "เกรงใจอะไรกัน ก็แค่ของไม่กี่สตางค์ คราวหน้าแวะมาอีกเล่า!"

ว่าแล้วก็กลับไปเล่นเกมต่อ

ช่างเป็นพ่อค้าหนุ่มผู้สุขสบายเสียนี่กระไร

โจวตู้เจวียนเดินไปยังที่รโหฐาน นำข้าวของทั้งหมดส่งเข้าไปในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ก่อน

แล้วจึงตรงไปยังร้านขายธัญพืชและน้ำมันของป้าสวี สั่งซื้อข้าวสารและแป้งสาลีอย่างละห้าร้อยชั่ง

ป้าสวีทราบดีว่าโจวตู้เจวียนรับซื้อแทนคนทั้งหมู่บ้าน อีกทั้งโจวตู้เจวียนยังแจ้งว่าตนเปิดร้านซาลาเปาแล้ว จึงมิได้สงสัยในการซื้อของคราวละมาก ๆ แถมยังเสนอราคาขายส่งให้ด้วยตนเอง

โจวตู้เจวียนกล่าวว่า ราคาขายส่งที่ป้าสวีให้มายังถูกกว่าไปซื้อถึงตลาดค้าส่งด้วยตนเองนิดหน่อย นับเป็นราคาที่ยุติธรรมยิ่ง

หลังจากโจวตู้เจวียนซื้อธัญพืชและของจำเป็นอื่น ๆ ครบแล้ว จึงถามป้าสวีว่า "ท่านป้าสวี ก่อนหน้านี้บุตรสาวของท่านช่วยซื้อรถเข็นสำหรับตั้งแคมป์ให้ข้า มันใช้สะดวกยิ่งนัก มีคนในหมู่บ้านของข้าอยากได้บ้าง ไม่ทราบว่าพอจะบอกช่องทางซื้อให้ได้หรือไม่"

ถูกต้อง โจวตู้เจวียนเรียนรู้การซื้อของผ่านระบบออนไลน์จากโจวหน่วนอวี้ นางกล่าวว่าภายภาคหน้าหากโจวตู้เจวียนถูกใจสิ่งใดนางจะช่วยซื้อให้ แล้วให้คนนำของมาส่งที่ร้านแห่งใหม่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป