หวังอิงหั่นแผ่นมันหมูครึ่งหนึ่ง แล้วนำถุงผ้าสองใบตวงข้าวสารกับแป้งหมี่อย่างละสิบชั่ง ส่งให้โจวจงซิ่นนำไปยังบ้านเก่า พลางบอกให้แจ้งเรื่องรับซื้อผักป่าและเห็ดด้วย
โจวจงซิ่นรับภารกิจยากยิ่งนี้แล้ว หลบเลี่ยงผู้คนในหมู่บ้าน ไปถึงบ้านเก่า
โจวตู้เจวียนฟังเวลาในโทรศัพท์เคลื่อนที่เมื่อเขาเพิ่งออกไป เป็นเวลาสองนาฬิกาหลังเที่ยง
ทางบ้านเก่า ประตูใหญ่ปิดแง้มไว้ ยามนี้เด็ก ๆ ล้วนพักผ่อนกลางวัน ป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองกำลังนั่งอยู่ในลานบ้านเย็บปักถักร้อย
เมื่อเห็นโจวจงซิ่นมาที่นี่อย่างกะทันหัน ทุกคนล้วนประหลาดใจ
ผู้เฒ่าโจวเดินออกมาจากห้องโถงถามว่า "พ่อสาม เกิดอะไรขึ้น"
ยามนี้ปกติหากไม่มีเรื่องราวใด ทุกคนล้วนพักอยู่บ้าน ไม่มีใครมาเยี่ยมเยียนโดยเฉพาะ
โจวจงซิ่นพยักหน้า "มีเรื่องจริง ๆ ปิดประตูก่อน"
ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้เฒ่าโจวผู้ชายก็เดินออกมาเช่นกัน
ป้าสะใภ้ใหญ่เร่งปิดประตู
โจวจงซิ่นไม่พูดอะไร ปลดตะกร้าสะพายหลังออกมา แล้วก็หยิบของออกมาทีละอย่าง ๆ
ของแต่ละอย่างที่หยิบออกมา ทำให้ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างขึ้นตามลำดับ
"นี่คือแผ่นมันหมู ตู้เจวียนให้ข้านำมาให้ ตู้เจวียนบอกว่าได้ยินจากเสี่ยวหวงอิง ว่าไขมันหมูของบ้านเก่าหมดถึงก้นหม้อแล้ว"
"สองถุงนี้คือข้าวสารกับแป้งหมี่ นี่คือน้ำตาลทรายขาวครึ่งชั่ง เป็นอาเอ๋อให้ข้านำมาให้ นางบอกว่าวันที่ตู้เจวียนป่วยก่อนหน้านี้ พวกท่านส่งโจ๊กข้าวขาวกับน้ำซาวข้าวมาให้เสมอ อาหารอ่อนละเอียดของบ้านเก่าคงเหลือไม่มากแล้ว น้ำตาลทรายขาวนี้ให้เด็ก ๆ ของทางบ้านนี้กินให้ชื่นใจ"
สายตาของทุกคนถูกของบนโต๊ะเหล่านี้ดึงดูดจนไม่อาจละสายตาได้