หวังอิงให้ราคาแก่คนในหมู่บ้านอย่างเป็นกันเอง ทั้งยังแจ้งไว้ล่วงหน้าชัดเจนว่า เป็นเพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนบ้านจึงให้ราคาต่ำเช่นนี้ ในโรงอาหารว่างของนางที่เมืองถงฉิน หามีราคาต่ำเพียงนี้ไม่ หากไปซื้อที่โรงอาหารว่างของนาง ก็ต้องเป็นไปตามราคาในเมือง
ก็คือกำลังบอกทุกคนว่า นางให้มาแทบจะเหมือนให้เปล่า แต่มิได้หมายความว่าต่อไปจะเป็นหนี้บุญคุณของพวกเขา จะได้คืบหมายเอาศอกมิได้
ผู้คนต่างย่อมซาบซึ้งในน้ำใจ ป้า ๆ ต่างก็พูดจาฉะฉาน บอกว่าหวังอิงนี่พูดจาตามมิตรไมตรี ต่อไปหากใครเอาความเกรงใจไปเป็นโชคดี ฉวยโอกาสเอาเปรียบไม่รู้จักพอ พวกนางจะพากันไปประณามคนผู้นั้น
ค่ำคืนนั้น เด็ก ๆ ในหมู่บ้านหนานหู ต่างได้ใช้ค่ำคืนที่สนุกสนานยิ่งกว่าวันตรุษเสียอีก
ลูกชิ้นแกะเสียบไม้และลูกชิ้นไก่เสียบไม้หอมกรุ่น โรยด้วยเกลือพริกและยี่หร่า เมื่อนำมารวมกันย่างแล้วเกิดกลิ่นหอมเย้ายวน เปรียบดังรสชาติที่พวกเขาไม่มีทางจินตนาการได้ในความฝันชั่วชีวิต
อีกทั้งขนมฟักทองชุบแป้งทอดกรอบหวาน ราดด้วยน้ำจิ้มมะเขือเทศ เนื้อไก่เสียบไม้ทอดที่ราดน้ำจิ้มเค็มและน้ำจิ้มพริกหวานล้วนอร่อยเลิศ และอื่น ๆ อีกมากมาย
มีเด็กบางคนไม่ยอมกิน อยากเก็บใส่ในเสื้อให้อุ่น ๆ เก็บไว้ค่อย ๆ กินทุกวัน
แน่นอน เด็กที่ทำเช่นนี้จริง ๆ ต่างถูกผู้ปกครองตีก้น
โจวตู้เจวียนเองก็รู้สึกว่าของทอดที่มารดาตนทำเหมือนจะอร่อยกว่า จะอร่อยกว่าของทอดในเทศกาลอาหารหรือไม่นั้นยากจะกล่าว รสชาติเป็นเรื่องของปัจเจก
แต่โจวต้าอวี่มีคำพูดหนึ่งที่ถูกต้องยิ่ง ของทอดที่ทำเอง อย่างน้อยก็สะอาดกว่าพวกแผงลอยในเทศกาลอาหาร กินแล้วไม่ท้องเสีย