ไม่นานเรื่องการค้าส่งของเสียบไม้ทอด ก็ถูกผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอจัดการอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ครอบครัวที่ต้องการเปิดแผงของทอด ให้มาลงชื่อก่อน เมื่อการลงชื่อรวมเสร็จสิ้นแล้ว ผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอก็วาดแผนที่เมืองถงฉินและเมืองใกล้เคียงด้วยมือตนเอง กำหนดจุดที่ผู้คนพลุกพล่านทั้งหมดให้ชัดเจน
ใช้วิธีจับสลาก ให้ทุกคนตัดสินลำดับการจับสลากด้วยการเป่ายิ้งฉุบ
จับได้ตำแหน่งใด ก็ไปตำแหน่งนั้น หากเต็มใจเปลี่ยนกันเองก็ค่อยไปเจรจากันเอง
อย่างไรเสียสุดท้ายก็ต้องมาจดทะเบียนที่ผู้ใหญ่บ้าน ต่อไปการตั้งแผงก็จะถือตามที่อยู่ที่จดทะเบียนไว้
ผู้ใดไม่ยินยอม ก่อเรื่องวุ่นวาย ก็จะถูกตัดสิทธิ์ทันที
ชาวบ้านย่อมไม่มีความเห็นใดๆ วิธีการของผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอครั้งนี้ยุติธรรมเที่ยงตรง ผู้ใดก็ไม่อาจหาเรื่องติเตียนได้
ถึงเพียงขั้นตอนนี้แล้ว ก็ต้องเป็นผู้ใหญ่บ้านที่ออกหน้า ถึงจะควบคุมสถานการณ์ได้ หากเป็นตระกูลโจวจัดการเอง แค่แย่งตำแหน่งกัน คนพวกนี้ก็ต้องตีกันหัวแตกจนเสียความสามัคคี
เมื่อการจับสลากสิ้นสุด ผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอนั่งอยู่ข้างๆ มองดูบุตรชายคนโตจดทะเบียน พลางกระพริบตาให้โจวตู้เจวียนที่เข้ามาดูเหตุการณ์คึกคัก
เหมือนกำลังถามว่า เห็นหรือไม่ ข้าจัดการได้ไม่เลวกระมัง
โจวตู้เจวียนเห็นท่าทางน่าเอ็นดูราวกับเด็กน้อยของผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “พรืด” ออกมา