โจวตู้เจวียนช่างยอมจำนนยิ่งนัก นางก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเหตุใดผู้หลงใหลอาวุธเหล่านี้ ต่างอยากเห็นตอนที่อาวุธถูกนำมาใช้จริงจนได้
แต่ก็เป็นแค่การแอบถ่ายเพิ่มอีกครั้งหนึ่งเท่านั้น นางจึงชูสองนิ้วขึ้น “ได้เลย!”
นางให้หลี่ปินขนทวนทั้งหมดไปรวมไว้ที่คลังสินค้าที่นางเช่าล่วงหน้าไว้ จากนั้นเมื่อไม่มีผู้ใดก็เก็บทุกสิ่งในคลังเข้าสู่ท้องทุ่งหญ้าจนหมด
ตลอดกว่าครึ่งปีมานี้ที่ซื้อและขายไม่ขาดสาย บวกกับเงินสดที่ร้านตัดเสื้อสำเร็จและโรงอาหารว่างทำกำไรได้ ล้วนนำเข้าไปไว้ในท้องทุ่งหญ้า เงินของแคว้นต้าอวี่ก็ทำให้ท้องทุ่งหญ้าขยายใหญ่ขึ้นได้เช่นกัน
ท้องทุ่งหญ้ายามนี้แตกต่างจากก่อนอย่างสิ้นเชิง ใหญ่โตขึ้นมาก
หวังอิงใช้เท้ากะประมาณคร่าว ๆ พบว่าพื้นที่ใช้สอยของท้องทุ่งหญ้าตอนนี้ราวสองหมู่เศษ
หวังอิงเป็นผู้ที่ชำนาญการวางแผนและจัดเก็บอย่างยิ่ง นางทนเห็นของในบ้านรกรุงรังไม่ได้เลย ยามว่างต้องจัดให้เรียบร้อยเสมอ
ท้องทุ่งหญ้าก็เช่นกัน เมื่อพื้นที่ทำกิจกรรมค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นในแต่ละวัน นางก็จัดเก็บมันไปทีละวัน
บัดนี้พื้นที่ใช้สอยภายในท้องทุ่งหญ้าถูกนางแบ่งออกเป็นสี่ย่านใหญ่ ย่านหนึ่งเก็บสิ่งของที่นำมาจากแคว้นต้าอวี่เพื่อไปขายในยุคใหม่ ย่านหนึ่งเก็บสิ่งของจากยุคใหม่ที่จะนำไปขายในแคว้นต้าอวี่ ย่านหนึ่งเก็บของมีค่าประจำตระกูล พวกเงินทองอัฐบริขาร และของจิปาถะของครอบครัว
สุดท้ายเหลืออีกหนึ่งย่านเป็นพื้นที่ทำกิจกรรม ใช้จัดการสิ่งของที่ไม่สะดวกทำภายนอก เช่น แกะห่อของจากสิ่งที่นำออกมาจากยุคใหม่ ใช้เวลาพิเศษของท้องทุ่งหญ้าติดตามจอแบนฝึกทำอาหาร หรือให้โจวตู้เจวียนฝึกซ้อมกระบวนหมัด กระบวนดาบที่เรียนรู้มาจากหลิวไป๋ และรวมถึงหากโจวตู้เจวียนวิ่งไปมาระหว่างสองภพจนอ่อนล้าเกินไป ต้องการงีบพักผ่อนเพิ่มก็ตาม