ศึกษาวิจัยเครื่องกระเบื้องมาครึ่งค่อนชีวิต เครื่องกระเบื้องใด ๆ วางอยู่ในมือเขาไม่เกินสามนาที ก็สามารถมองทะลุปรุโปร่งถึงเบื้องหน้าเบื้องหลังได้อย่างกระจ่างแจ้ง
ทว่ามีข้อยกเว้นเกิดขึ้นในวันนี้ เขาถือกาน้ำชาใบนั้นไว้ในมือ พลิกกลับไปกลับมา ไฟฉายในมือก็สาดส่องไปมาในจุดที่มีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทุกแห่งหน
ประสบการณ์ทางทฤษฎีของเขา กับสิ่งที่ดวงตาเขาเห็นประจักษ์ชัด กลับขัดแย้งกัน ส่งผลกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงต่อผู้เชี่ยวชาญผู้นี้
โจวตู้เจวียนนั่งลงข้าง ๆ หยางหลิ่วมู่แล้ว นางดื่มชาที่รินให้อึกแล้วอึกเล่า ต่อให้เห็นว่าโลกทัศน์ของท่านเจ้าของพิพิธภัณฑ์ซุนกำลังถูกกระแทกกระทั้น นางก็ไม่มีทีท่าว่าจะอ้าปากอธิบายเลยสักนิด
เรื่องนี้จะให้อธิบายเช่นไร ใช่ว่านางจะไปบอกเขาได้ว่า นางเป็นคนหยิบติดตัวมาจากยุคสมัยของนางโดยตรงเสียหน่อย
ทว่าเรื่องนี้ทำเอานางคาดไม่ถึงอยู่บ้าง คือเครื่องกระเบื้องเตาหลวงที่นางหยิบมาด้วยความสะดวก กลับเป็นสิ่งที่สาบสูญไปในยุคปัจจุบันแล้ว...
แต่เมื่อหยิบมาแล้ว ก็ไม่มีทางใดในตอนนี้ ให้ท่านเจ้าของพิพิธภัณฑ์ซุนค่อย ๆ ทำใจยอมรับไปเสียเองเถิด
อย่างไรก็ดี นี่เพิ่งเป็นเพียงชุดแรก กล่องไม้ทั้งห้าชั้น ยังเหลืออีกสี่ชั้นที่ยังไม่ได้เปิด
ท่านเจ้าของพิพิธภัณฑ์ซุนปิดชั้นแรกอย่างทะนุถนอม เปิดชั้นที่สอง
ผลปรากฏว่า ตะลึงงันราวกับกลายเป็นหุ่นไม้
เปิดชั้นที่สาม สมองหยุดทำงานทันที
เปิดชั้นที่สี่...
จนกระทั่งเปิดดูหมดทั้งห้าชั้นแล้ว ท่านเจ้าของพิพิธภัณฑ์ซุนปิดกล่องไม้ จากนั้นใช้สองมือที่สั่นเทิ้มยกถ้วยชาที่เย็นแล้วขึ้นมาจิบหนึ่งคำเพื่อข่มขวัญ
เมื่อเขาแหงนหน้ามองโจวตู้เจวียนอีกครั้ง สีหน้าที่ดูผ่อนคลายในตอนแรกหายไปหมดสิ้น หลงเหลือเพียงความเคร่งขรึมและตื่นตะลึง