ก่อนหนีภัยอดอยาก ข้าอาศัยทะลุไปยุคปัจจุบันตุนเสบียงหมื่นล้าน

ตอนที่ 201 ขายเสื้อผ้า ขายแก้วใส

6 นาที· 1.4K คำ

ยังไม่ลืมให้พ่อค้าเหอพาคนเพิ่มอีกสักสองคนไปด้วยกัน เพื่อความปลอดภัย

พวกเขาทุกคนที่ไปจัดหาสินค้า พอได้ตะพาบน้ำตัวใหญ่หนึ่งตัวจะได้ค่าตอบแทนสองอีแปะ ส่วนปลาไหลตัวใหญ่หนึ่งชั่งได้ค่าตอบแทนสามอีแปะ

ทันใดนั้น ชาวบ้านหนานหูที่ลงจากท่าเรือก็ไม่เที่ยวเร่ร่อนอีกต่อไป เริ่มออกไปจัดหาสินค้าด้วยความกระตือรือร้นเต็มเปี่ยม

โจวตู้เจวียนกับครอบครัวยังหาโรงทอผ้าที่ท่าเรือแห่งหนึ่ง เพื่อนำเสนอเสื้อผ้าสำเร็จรูปรุ่นพื้นฐานที่นำเข้าจากยุคใหม่

เจ้าของโรงทอผ้าแต่เดิมไม่ใยดีนัก พวกเขาทำการค้าเสื้อผ้าอยู่แล้ว ยังคิดจะขายผ้าและเสื้อผ้าสำเร็จรูปให้คนอื่นอีก

แต่ทว่าคุณภาพที่ยอดเยี่ยมและข้อได้เปรียบด้านราคาที่ถูกอย่างแน่นอน ทำให้ซื้อมาแล้วขายต่อก็ทำกำไรได้ครึ่งต่อครึ่ง ถึงแม้จะขายปลีกในราคานี้ก็ขายได้ง่ายดาย

เงินแบบนี้ไม่เอาก็โง่แล้ว!

ส่วนช่องทางการจัดหาสินค้าของพวกเขามาจากไหน เหตุใดจึงถูกเช่นนี้ จะเกี่ยวอันใดกับพวกเขาด้วยเล่า?

ท่าเรือแห่งนี้ทุกวี่วันมีผู้คนสัญจรไปมา ยุคสมัยนับวันยิ่งวุ่นวาย ใครจะไปสืบสวนได้กระจ่างแจ้ง?

ดังนั้นเสื้อผ้าพื้นฐานที่โจวตู้เจวียนนำเข้าจากยุคใหม่ จึงขายหมดในราคาชุดละสี่ร้อยอีแปะอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดสองพันชุดที่เพิ่งนำเข้ามา

เบื้องหน้าทำกำไรงามถึงแปดร้อยตำลึงเป็นเงินสด

เจ้าของโรงทอผ้าออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง เชิญครอบครัวโจวจงซิ่นไปกินอาหารและดื่มสุราที่ภัตตาคารชั้นดีที่สุดของท่าเรือ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป