โจวตู้เจวียนเพิ่มวีแชทของหลี่เจิ้นก่อน จากนั้นหลี่เจิ้นก็ส่งชื่อของโจวตู้เจวียนให้สหายผู้นั้น
สหายผู้นั้นเพียงดูนามวีแชทก็รู้ว่าเป็นผู้หลงใหลทวนอย่างยิ่ง เพราะนามวีแชทของเขาคือ จอมทวนเก่า
เปิดดูแวดวงสหายของเขา ก็ล้วนเป็นทวนนานาชนิด บางเล่มมีนามสง่างามน่าเกรงขาม ล้วนจำลองตามศาสตราวิเศษยุคโบราณ
โจวตู้เจวียนคิดว่าที่นี่ย่อมซื้อทวนที่หลิวไป๋ต้องการได้เป็นแน่ จึงนัดหมายเวลาไปดูของในวันพรุ่ง กิจธุระที่ยุคใหม่ในคืนนี้ก็นับว่าเสร็จสมบูรณ์
หลี่เจิ้นขับรถส่งพวกนางกลับตลาดผักสด โจวจงซิ่นนำสัมภาระทั้งหมดกลับคืนสู่เรือน
ช่วยไม่ได้ที่ของซึ่งโจวตู้เจวียนซื้อมามากมายเกินไป รถลาน้อยไฟฟ้าที่โจวจงซิ่นขี่มาจนไม่อาจบรรจุได้แล้ว จำต้องให้หลี่เจิ้นเปลี่ยนรถใหญ่มาส่ง
กลับถึงตลาดผักสดแล้ว โจวจงซิ่นอำลาโจวตู้เจวียน ขี่รถลาน้อยไฟฟ้ากลับบ้าน โจวตู้เจวียนจึงนำของทั้งหมดวาบกลับสู่ทุ่งหญ้า
ยามนี้เป็นเวลาเก้าโมงยามค่ำแล้ว บ้านหลี่เจิ้นอยู่ในชนบท ไปกลับก็ต้องใช้เวลาสองชั่วยามกว่า นับว่าโจวตู้เจวียนอยู่ที่ยุคใหม่จนดึกที่สุดครั้งหนึ่ง
พอเข้าสู่ทุ่งหญ้าก็เห็นหวังอิง โจวตู้เจวียนตกใจ "ท่านแม่ เหตุใดจึงมาเล่า?"
หวังอิงเอ่ยอย่างจนใจ "เจ้ายังไม่กลับบ้านยามดึกเช่นนี้ แม่เป็นห่วง จึงคิดจะมารอเจ้าที่ทุ่งหญ้า เช่นนั้นทางบ้านเราก็ยังกำหนดเวลาให้เร็วขึ้นได้ เจ้ากลับบ้านก็จะได้นอนหลับอย่างเพียงพอ อีกทั้งยังช่วยเก็บกวาดของที่แกะหีบห่อแล้วในมิติลับของเจ้าให้เรียบร้อย จะได้ช่วยให้เจ้าสบายขึ้นบ้าง!"