ดังนั้นข้อมูลที่โจวตู้เจวียนและโจวจงซิ่นรวบรวมได้ก็คือ การเดินทางทางน้ำไปฉยงโจวน่าจะดีกว่า ทว่าการเดินทางทางน้ำนั้นจะทำอย่างไรเล่า น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รู้
ปัญหานี้ช่างกวนใจยิ่งนัก มีเพียงแผนที่ยุคใหม่ แต่ชื่อเรียกสถานที่เดียวกันของทั้งสองยุคกลับแตกต่างกัน จึงเทียบเคียงให้ตรงกันได้ยาก เว้นแต่ผู้ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี
เพื่อแก้ปัญหานี้ โจวตู้เจวียนใช้วิธีที่โง่งมที่สุด
นั่นคือการสืบให้กระจ่างว่าแม่น้ำที่ท่าเรือบ้านนางนั้น ในยุคใหม่เรียกว่าแม่น้ำอะไร และเมื่อออกจากแม่น้ำสายนี้ไปยังฉยงโจวแล้ว จะผ่านที่ใดบ้าง มีเอกลักษณ์และของดีแตกต่างกันอย่างไร
จากนั้นนางใช้มะเขือเทศนอกฤดูสดใหม่หนึ่งหีบ ให้นางให้บิดาของนางไปผูกมิตรกับนายเรือผู้หนึ่งซึ่งเคยพบเห็นหลายครั้งในช่วงครึ่งปีมานี้ ทุกครั้งที่มาจะต้องมาใช้สอยที่โรงอาหารพี่อิง
นายเรือผู้นี้พอเห็นว่าช่วงปลายปีใกล้ตรุษแล้วยังมีมะเขือเทศสดใหม่เช่นนี้ อีกทั้งยังเก็บไว้ได้นาน เขาสามารถนำกลับบ้านไปรับประทานกับครอบครัวในวันตรุษได้ ก็ย่อมดีใจเป็นที่สุด
ดังนั้นเมื่อโจวจงซิ่นถามเรื่องการเดินทางทางน้ำไปฉยงโจว เขาก็ตอบทุกคำถามอย่างไม่ปิดบัง
นายเรือผู้นั้นเป็นนายเรือเก่าที่ทำงานภายใต้สำนักคมนาคมทางน้ำมานานกว่าสามสิบปี เรื่องเส้นทางน้ำทางใต้ต่างๆ นั้นรู้แจ้งประหนึ่งเส้นหลังมือตนเอง
เขากล่าวว่าจากที่นี่ไปฉยงโจวนั้น ไม่อาจไปถึงโดยตรงได้ ล่องเรือตามเส้นทางน้ำนี้ไปได้อย่างมากเพียงถึงกั้นโจว