โจวตู้เจวียนเหมือนจะเดาออกว่าท่านอากำลังคิดอะไรอยู่ นางจึงนำกระดาษเขียนแบบปึกหนึ่งที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว ซึ่งจ้างผู้ชำนาญในยุคใหม่ให้ช่วยร่างภาพ มายื่นให้ท่านอา
“ท่านอา ท่านเคยร่ำเรียนเรื่องการสร้างเรือนมาโดยเฉพาะ ในวันข้างหน้าเราต้องสร้างเรือนจำนวนมากที่อ่าวหยาโจว ไม่เพียงแต่เรือนพักอาศัยประจำวัน ยังมีเรือนใหญ่สำหรับฟาร์มเพาะเลี้ยง ยุ้งฉางขนาดใหญ่ด้วย
แบบแปลนเหล่านี้ ข้าทุ่มเงินมหาศาลซื้อจากอีกฟากทะเลมา ต่างจากเรือนเก่าของเราและเรือนแถบนี้โดยสิ้นเชิง
เรือนเหล่านี้มีโครงสร้างแข็งแรงกว่า สร้างให้สูงขึ้นและมั่นคงกว่าเดิมได้ ฉยงโจวที่เราอยู่บัดนี้ ทุกปีมีลมพายุใหญ่ กลางทางพวกเราเองก็เพิ่งเจอภัยวาตะครั้งหนึ่งมาแล้ว
เรือนธรรมดาทั่วไป ปีแล้วปีเล่า สร้างแล้วพัง เสียหายมหาศาลเกินไป เพื่อเลี่ยงความเสียหายเช่นนี้ ท่านอาจึงต้องนำกำลังคนของท่าน สร้างเรือนในแบบแปลนนี้ให้สำเร็จด้วยเถิด
อ้อใช่ ในปึกนี้ยังมีวิธีทำอิฐแดงด้วย ท่านคงต้องสร้างโรงเผาอิฐแดงขึ้นก่อน แล้วจึงว่าเรื่องอื่น อ้อ อีกทั้งยังมีวิธีทำปูนด้วย ต้องสร้างโรงผลิตปูนเพิ่มอีกแห่ง”
ไม่มีทางอื่น พวกเราไม่มีอะไรเลยในที่แห่งนี้ ต้องลงมือสร้างทุกสิ่งด้วยมือเอง
หลังจากถูกคำเตือนของประตูมิติแห่งกาลเวลาในท้องทุ่งหญ้าตักเตือน โจวตู้เจวียนก็คิดได้แล้ว นางเปลี่ยนแนวคิดใหม่หมดสิ้น
ของจำพวกอิฐแดงและปูน เพียงซื้อตรงจากยุคใหม่แล้วขนเอามาใช้ก็ได้