ก่อนหนีภัยอดอยาก ข้าอาศัยทะลุไปยุคปัจจุบันตุนเสบียงหมื่นล้าน

ตอนที่ 167 ทั่วทั้งหมู่บ้านต้องสามัคคีกัน

7 นาที· 1.5K คำ

สีหน้าของโจวจงซิ่นเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ทว่าหาได้มีอาการลนลานเช่นชาวบ้านไม่

กล่าวให้แน่ชัดคือ โจวตู้เจวียน หวังอิง และโจวต้าอวี่ ครอบครัวสี่คนล้วนแสดงอาการเช่นเดียวกัน

ทุกคนเห็นดังนั้นก็อดมิได้ที่จะนึกริษยา กล่าวได้ว่าสมกับเป็นผู้ทำกิจการค้าใหญ่หาเงินได้มาก มองดูสิ ครั้นพบเรื่องใหญ่ยังสงบใจเยือกเย็นเพียงนี้!

อันที่จริงเป็นเพราะโจวตู้เจวียนได้บอกเล่ารายละเอียดการพัฒนาในภายภาคหน้าแก่คนในครอบครัวแต่เนิ่นนานแล้ว สั่งสอนให้โจวจงซิ่นและคนอื่นเตรียมใจไว้ก่อน

บัดนี้เมื่อวันเวลาผ่านพ้น สิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคตก็ตรงตามที่โจวตู้เจวียนกล่าวไว้หาผิดเพี้ยนไม่

โจวจงซิ่นและคนอื่นนอกจากจะมีจิตใจหม่นหมองแล้ว ก็หาได้ลนลานอย่างยิ่งไม่

เพราะเพื่อที่จะอยู่รอดปลอดภัยในปียากแค้นนี้ พวกเขาเตรียมตัวล่วงหน้ามาช้านานแล้ว

โจวจงซิ่นและโจวตู้เจวียนสบตากัน โจวตู้เจวียนพยักหน้าให้โจวจงซิ่นเล็กน้อย

เมื่อได้รับสัญญาณ โจวจงซิ่นสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ไปยืนข้างกายผู้เฒ่าใหญ่บ้านเหอ แล้วจัดการทุกสิ่งอย่างเป็นระเบียบ ทีละข้อ ทีละเรื่อง ตามแผนการณ์ที่ได้ปรึกษากับโจวตู้เจวียนไว้แต่แรก

"ทุกท่านโปรดฟังข้ากล่าวสักเล็กน้อย แท้จริงแล้วตั้งแต่ก่อนตรุษจีน ช่วงปลายปีที่แล้วนั้น ขณะค้าขายที่ท่าเรือ ข้าได้ข่าวว่าทางเหนือประสบภัยแล้งมานานแล้ว

อีกทั้งตั้งแต่เข้าสู่ฤดูหนาวจนถึงบัดนี้ ที่บ้านเราหาฝนสักเม็ดมิได้ แม้จะยังไม่เข้าฤดูใบไม้ผลิ แต่หากดูจากผู้ชำนาญในหมู่บ้านหลายท่าน ก็สันนิษฐานได้ว่าแม้ถึงฤดูใบไม้ผลิ ที่นี่ส่วนใหญ่ก็ยังคงจะแห้งแล้ง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป