หวงเหวินจวิ้นที่คิดว่าชีหยวนตายแน่แล้ว ถึงกับเตรียมงานศพไว้ล่วงหน้า บัดนี้กลับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
เขาอ่านผิดไปหรือไม่?
คุณหนูใหญ่ผู้นี้เพิ่งสังหารหมาป่าไปหนึ่งตัวเชียวหรือ?!
คุณหนูใหญ่มีฝีมือเยี่ยมยอดถึงเพียงนี้ เหตุใดยังต้องจ้างองครักษ์คุ้มกันอีกเล่า?!
แต่ฝูงหมาป่ากลับมิได้หยุดการโจมตีเพราะหมาป่าตัวหนึ่งตาย กลับยิ่งบ้าคลั่งหนักขึ้นเพราะสูญเสียพวกพ้อง
องครักษ์คุ้มกันได้รับบาดเจ็บไม่ขาดสาย บ้างก็ทนไม่ไหวล้มลงไปเรื่อย ๆ
หวงเหวินจวิ้นฟันดาบจนคมเริ่มบิ่น จำต้องตะโกนบอกชีหยวนด้วยความเหนื่อยหน่ายว่า “คุณหนูใหญ่ วิธีนี้ไม่เป็นผล เห็นทีหมาป่าแถวนี้จะมาครบหมดแล้ว สังหารเท่าไรก็ไม่หมดสิ้น!”
หมาป่าเป็นสัตว์ที่จัดการได้ยากยิ่ง พวกมันต่างจากสัตว์ทั่วไป สมองดีและผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง มักอยู่รวมกันเป็นฝูง และยังดูแลหมาป่าแก่และอ่อนแอด้วย
มิหนำซ้ำ พวกมันยังพยาบาทรุนแรงยิ่งนัก
บัดนี้ชีหยวนสังหารพวกพ้องของมัน ต่อไปคงต้องถูกฝูงหมาป่าเหล่านี้ตามรังควานไม่เว้นวัน
ระหว่างที่พูดกันนั้น ชีหยวนก็พุ่งไปข้างหน้าถึงกองไฟที่จุดไว้ก่อนหน้านี้แล้ว นางไม่พูดพล่าม คว้าไม้ท่อนหนึ่งข้างกายตีสลายกองไฟ
เปลวไฟกระจายเป็นจุด ๆ ทั่วสารทิศ ฝูงหมาป่าบ้าคลั่งถึงกับเกิดความยำเกรง ไม่กล้ารุกเข้าใกล้เปลวไฟเหล่านี้
แต่ถึงการโจมตีจะลดลง พวกมันก็มิได้มีทีท่าจะถอยไปไหน