เหล่านางงามแห่งตระกูลเซี่ยงต่างพากันตกใจจนหน้าซีด ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดดอกไม้ในสวนของตระกูลเซี่ยงถึงได้มีชายแปลกหน้าสองคนมาปรากฏกายได้
ทว่าคุณหนูรองเซี่ยงกลับจำเซียวอวิ๋นถิงได้ก่อนใคร นางถึงกับตะลึงพรึงเพริด:"องค์อ๋องจิ้ง!"
นางยืนแข็งทื่อราวกับคนไร้วิญญาณ ไม่รู้ว่าเซียวอวิ๋นถิงมาปรากฏกายที่สวนหลังตระกูลเซี่ยงได้อย่างไร และผู้ที่นอนอยู่บนพื้นคือใคร ชั่วขณะนั้นสมองของนางมั่วไปหมดราวกับโจ๊ก
ยังคงเป็นชีหยวนที่ดึงชายกระโปรงของคุณหนูรองเซี่ยง แล้วเอ่ยเตือนเสียงเบา:"คุณหนูรองเซี่ยง เชิญหาผู้มีอำนาจตัดสินใจมาสอบถามก่อนเถิดเจ้าค่ะ"
แม้จะไม่รู้ว่าเซียวอวิ๋นถิงมาถึงดินแดนของตระกูลเซี่ยงเพื่อจับใคร และไม่รู้ว่าคนที่ถูกจับคือใคร
แต่เขาเป็นถึงองค์อ๋องจิ้ง ต่อให้เป็นถึงกงหรือโหวเมื่อพบหน้าองค์ชายผู้เป็นถึงอ๋องก็ต้องหมอบกราบคำนับ ยามนี้รีบไปเชิญผู้มีอำนาจตัดสินใจมาสอบถามให้กระจ่างย่อมไม่ผิดอย่างแน่นอน
คุณหนูรองเซี่ยงตั้งสติได้ นางขาอ่อนระทวยหันไปสั่งคนให้รีบไปรายงานที่หน้าเรือน
เซียวอวิ๋นถิงกลับมองชีหยวนอย่างมีความหมาย
เมื่อแรกพบ สตรีผู้นี้ก็สังหารคนอยู่ในทะเลสาบ
ครานี้ได้พบกันอีกครั้ง นางก็ยังมาเห็นเขาจับคนอยู่ในทะเลสาบ
ช่างนับว่าเป็นวาสนาที่แปลกประหลาดจริง ๆ
เขาเลิกคิ้วมองเหล่าหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่เต็มพื้น แล้วโบกมือขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ:"ลุกขึ้นเถิด ข้ามาจับผู้ร้าย พวกเจ้าไม่ต้องตื่นตระหนก"
จับผู้ร้าย?
คุณหนูรองเซี่ยงยิ่งรู้สึกตื่นตระหนกมากขึ้นทันที