รอยยิ้มบนใบหน้าของฮั่นเยว่เอ้อคงอยู่จนกระทั่งกลับมาถึงห้องของตนเองเท่านั้นจึงจะจางหายไปอย่างสิ้นเชิง
เหลียนเอ๋อร์ สาวใช้ของนาง เห็นสีหน้านางเรียบเฉยจึงเอ่ยถามเบาๆ ว่า “คุณหนู ตอนนี้คุณหนูรองเกิดเรื่องขึ้น จะส่งผลกระทบต่อเรื่องของท่านอ๋องหรือไม่เพคะ?”
พอได้ยินดังนั้น ฮั่นเยว่เอ้อก็กดขมับของตนเอง แล้วเอ่ยเสียงเคร่งขรึมว่า “หากไร้ซึ่งชีจิ่น ชีหยวนก็เป็นคุณหนูใหญ่เพียงผู้เดียวในจวนนี้ที่มีชาติกำเนิดสูงศักดิ์ นางแต่งงานกับท่านอ๋อง ผลก็ย่อมเหมือนกัน”
หลานเอ๋อร์เห็นนางเดินไปนั่งหลังโต๊ะเขียนหนังสือ ก็รีบเดินตามไปช่วยเปิดกระดาษและลนหมึกให้
เอ่ยด้วยความวิตกกังวลว่า “แต่ท่านพี่คะ ความผูกพันระหว่างนางกับคนในสกุลชีนั้นลึกซึ้งไม่มากนัก คนในสกุลชีและชีอวิ๋นถิงเกรงว่าคงไม่ยอมเข้าข้างท่านอ๋องเพียงเพราะนางเพียงผู้เดียว”
การแต่งงานกับชีจิ่นก็เพราะชีจิ่นเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของสกุลชี สกุลชีต่างก็มีความคาดหวังสูงส่งต่อนาง
ชีจิ่นแต่งงานกับอ๋องฉีก็เพื่อสานสัมพันธ์อันดีระหว่างสองตระกูล แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน
อ๋องฉีจะได้สิ่งสำคัญในมือของชีเจิ้นมา
แต่ตอนนี้ชีจิ่นไม่มีแล้ว เปลี่ยนเป็นชีหยวน...
ชีหยวนจะมีความสามารถพอที่จะเอาสิ่งสำคัญนั้นจากมือของชีเจิ้นมาได้หรือไม่?
ฮั่นเยว่เอ้อสีหน้าเคร่งขรึม ยกพู่กันขึ้นเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง ระมัดระวังใส่ลงในกระบอกไม้ไผ่ ส่งให้เหลียนเอ๋อร์ “ระวังให้ดี ต้องส่งถึงมือท่านอ๋องให้ได้”
หลานเอ๋อร์รีบรับคำ
อีกด้านหนึ่ง ไป๋จื่อและเหลียนเฉียวก็เอ่ยถึงเรื่องของฮั่นเยว่เอ้อกับชีหยวนด้วยเสียงเบา
ไป๋จื่อรู้สึกประหลาดใจ “คุณหนูฮั่นปกติสนิทสนมกับคุณหนูรองเป็นอย่างมาก ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ คุณหนูรองปฏิบัติต่อนางดีกว่าคุณหนูทั้งหลายในสายที่สองและสายที่สามเสียอีก”