นางชังชีหยวนเหลือเกิน
เด็กคนนี้ในหัวไม่รู้คิดอะไรวุ่นวายกันแน่ ถึงได้มีความคิดที่น่ากลัวเช่นนี้!
คนปกติใครจะคิดแบบนั้น!
เด็กที่นางเลี้ยงมาด้วยมือตัวเอง ตัวนางเองจะไม่รู้จักนิสัยใจคอของพวกเด็ก ๆ หรืออย่างไร?
แต่ชีเจิ้นกลับมองนางอย่างสงบนิ่ง "พวกเขาไม่ได้เป็นพี่น้องกันโดยสายเลือดจริง ๆ ใช่หรือไม่?"
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้นางหวังหยุดชะงักไปชั่วขณะ นางอ้าปากเอ่ย "แต่..."
"ไม่มีคำว่าแต่!" ชีเจิ้นแสดงความน่าเกรงขามของเจ้าเรือน "ทุ่งแตงใต้ต้นพลัมก็ชวนให้ถูกสงสัย ชายหญิงอยู่ด้วยกันตามลำพัง ระมัดระวังไว้หน่อยย่อมเป็นเรื่องดี ไม่มีทางเป็นเรื่องร้าย!"
เรือนของพวกเขาจะมีเรื่องอื้อฉาวพี่น้องผิดประเพณีเกิดขึ้นเด็ดขาดไม่ได้
แม้ชีจิ่นจะไม่ใช่ลูกสาวโดยสายเลือด
แต่ตลอดหลายปีที่นางอาศัยอยู่ในจวนโหว กินอยู่ร่วมกับชีอวิ๋นถิง เติบโตมาด้วยกัน
หากวันใดนางกลับกลายเป็นสะใภ้ของจวนโหว
คนภายนอกแม้จะรู้ว่าชีจิ่นไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ก็จะมองว่าจวนโหวนั้นสกปรก สองคนนี้ต้องมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กันมานานแล้วแน่นอน
จวนโหวทนต่อการคาดเดาเช่นนั้นไม่ไหว!
นางหวังไม่เคยมีวิธีจัดการกับสามีของตนได้เลย เมื่อใดที่ชีเจิ้นแข็งกร้าวขึ้นมา นางหวังก็จนปัญญาอย่างสิ้นเชิง
นางเอ่ยเสียงเบา "เจ้าค่ะ ข้าทราบแล้ว ท่านวางใจได้ ข้าจะคอยดูแลเด็กสองคนนี้ จะไม่ให้มีเรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด!"
ชีเจิ้นจึงได้แต่ส่งเสียงรับเบา ๆ นั่งลงตรงข้ามนางหวัง "งานเลี้ยงของตระกูลเซี่ยงก็สำคัญไม่แพ้กัน พรุ่งนี้เจ้าพาเด็ก ๆ ไปด้วย พยายามเจรจากับฮูหยินใหญ่เซี่ยงเรื่องของเด็กสองคนนี้ให้เป็นอันสรุปให้ได้"