เขานิ่งเฉยไม่แสดงสีหน้า แต่นางหวังกลับตวาดเสียงดัง "ช้าก่อน!"
นางวางชีอวิ๋นถิงลงบนพื้นอย่างเบามือ ให้แม่อู๋ดูแลอย่างระมัดระวัง แล้วจัดเสื้อผ้าของตนเองให้เรียบร้อย เม้มริมฝีปากกล่าว "ข้าจะไปกับท่านด้วย!"
ใครกล้าทำร้ายลูกชายของนาง ผู้นั้นก็คือศัตรูของนาง!
แม้ผู้นั้นจะเป็นชีหยวน ลูกสาวที่เพิ่งตามกลับมา ก็เหมือนกัน
ความอดทนที่นางมีต่อชีหยวนนั้นถึงขีดสุดแล้ว หากแต่เดิมชีหยวนทำตัวเรียบร้อย แม้นางจะไม่ชอบลูกสาวที่เลี้ยงไม่เชื่องผู้นี้ ก็จะให้ข้าวให้น้ำกินสักมื้อ
แต่บัดนี้ เป็นชีหยวนเองที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!
นางคิดอย่างไร้เดียงสาหรือไร ว่าหากใช้วิธีสกปรกต่ำช้าเหล่านี้ทำให้ชีอวิ๋นถิงตายไป นางจะรักใคร่เอ็นดูนางมากขึ้นงั้นหรือ?
ช่างเพ้อฝันเหลือเกิน!
ชีเจิ้นก็ไม่ขัดอะไร เมื่อนางหวังจัดแจงชีอวิ๋นถิงเรียบร้อยแล้ว ก็พาพวกนางเร่งรุดไปยังหอจันทร์กระจ่าง
ชีจิ่นกัดริมฝีปากของตนเองราวกับเพิ่งจะตั้งสติได้
แต่ในใจนางรู้ดี นี่เป็นเพียงแผนการที่ชีอวิ๋นถิงวางไว้เพื่อเล่นงานชีหยวนเท่านั้น
กลอุบายเช่นนี้ พวกเขาเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก
ในจวนมีสามสายสกุล ความสัมพันธ์ก็ซับซ้อน ความสนิทชิดเชื้อระหว่างพี่น้องก็ย่อมมีใกล้ชิดห่างเหินแตกต่างกันไป
และคนที่สนิทที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นนางกับชีอวิ๋นถิง
เมื่อก่อนหากทั้งสองต้องการจัดการพี่น้องคนใดที่กล้าทำผิดต่อพวกเขา ก็จะใช้สารพัดกลอุบายกลั่นแกล้งกีดกันผู้นั้น