เงาดำพุ่งตรงมาอย่างดุดัน เกือบจะถึงตัวชีหยวนในชั่วพริบตา
ชีหยวนมือได้รับบาดเจ็บในตอนนี้ อาศัยประสบการณ์ที่สั่งสมมาหลายปี พลิกไหล่หลบการโจมตีหนึ่งได้อย่างฉวยจังหวะ ร่างก็หลบไปได้แล้ว
แต่การเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายก็รวดเร็วไม่แพ้กัน พอพลาดการโจมตีหนึ่ง ก็หมุนตัวดึงกระบี่อ่อนจากเอวออกมา ฟาดฟันใส่ชีหยวนอย่างแรง
มือเปล่า ชีหยวนย่อมไม่สู้กับอีกฝ่ายแบบตัวต่อตัว อดทนกับบาดแผลที่มือ โน้มตัวหลบไป พร้อมกับยกฉากกั้นผลักไปทางอีกฝ่ายอย่างแรง
กระบี่อ่อนฟันฉากกั้นขาดเป็นสองท่อนทันที
ช่างเป็นกระบี่ที่คมกริบจริงๆ!
ชีหยวนถอยหลังไปสองสามก้าว แต่ก็ถูกกระบี่อ่อนจ่อที่ลำคอแล้ว
ปลายกระบี่เย็นเฉียบแนบอยู่ที่ลำคอ ดั่งลิ้นงูที่เย็นชื้นและเหนียวหนึบ
อีกฝ่ายหัวเราะเย็นชา: "ทำไมหลบไม่พ้นแล้วล่ะ เจ้าไม่เก่งมากหรอกหรือ? ที่แท้ก็มีแค่นี้เอง!"
ชีหยวนสงบสติอารมณ์ จู่ๆ ก็ยิ้มบางๆ ให้เขา: "ท่านพูดเช่นนี้ ดูเหมือนจะรู้จักข้าดี ที่แท้แล้ว เหตุใดจึงคิดว่าข้าเป็นคนที่ยอมจำนนแต่โดยดีล่ะ?"
นางพูดจบ มือขวาที่ซ่อนไว้ด้านหลังก็ตวัดไปข้างหน้าอย่างแรง ผงยาพิษจำนวนหนึ่งราดใส่หน้าอีกฝ่ายทั้งหน้า
อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว ถูกพ่นเข้าเต็มๆ ดวงตารู้สึกแสบร้อนทันที
ส่วนชีหยวนฉวยจังหวะนั้น ฝ่ามือฟาดลงบนข้อมืออีกฝ่าย กระบี่อ่อนจึงร่วงหล่นลงพื้นทันที เกิดเป็นเสียงดังเคร้ง
นางไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตอบสนอง ฉวยจังหวะประชิดตัวขึ้นไป ฝ่ามือฟาดลงที่ไหล่อีกฝ่าย แล้วก้มลงไปเก็บกระบี่อ่อนบนพื้น