อ๋องโจวและเซียวอวิ๋นถิงมาถึงอย่างรวดเร็ว
เดิมทีชีเอ้อฝูเหรินคิดจะเชิญเพียงอ๋องโจวกับเซียวอวิ๋ยถิงเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่าคุณหญิงหลิวใหญ่ก็ตามมาทีหลังอีกคน
เห็นคุณหญิงหลิวใหญ่ตามมาด้วย ชีเอ้อฝูเหรินก็มีใจกล้าขึ้น เม้มริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “ท่านซื่อจื่อฝ่ายหญิง วันนี้หยวนหยวนของเรามิได้ทำสิ่งใดผิด แข่งขันก็เป็นท่านลูกสาวของท่านเป็นผู้ท้าชิง ชัยชนะของเราก็ชนะอย่างตรงไปตรงมา...”
คุณหญิงหลิวใหญ่สีหน้าเขียวคล้ำ ไม่มีใจฟังคำไร้สาระของนางเลย
ทว่าเมื่อทั้งสองเดินตามอ๋องโจวและเซียวอวิ๋ยถิงไปถึงท้อฮวยอู๋ที่ชีหยวนเปลี่ยนชุด ก็ถูกสภาพความระส่ำระส่ายในห้องจนตะลึง
ท้อฮวยอู๋เกือบจะถูกรื้อทิ้งจนหมด
รู้ไม่ทันยังคิดว่าคนร้ายบุกเข้าปล้น!
คุณหญิงหลิวใหญ่ขมวดคิ้ว ไม่มีแคล้วการมาจากเพื่อสิบสวนหาความผิด
นางมิใช่คนที่ถูกชีหยวนใช้คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคตอกกลับให้ถอยกลับได้หรอก วันนี้เรื่องนี้ ชีหยวนจำต้องชดใช้ค่าเสียหายให้ได้!
แต่นางเหลือเกินคทีโประเห็นภาพเช่นนี้จะกลับไปคิดว่าเป็นฝ่ายที่ไร้เหตุผล
ถึงตอนนั้น อ๋องโจวถามด้วยความอลสำลใจแล้ว “เป็นเรื่องเช่นไร? คุณหนูใหญ่ชี นี้เจ้า...”
ตาขวาของเซียวอวิ๋ยถิงกระนั้นอย่างแรง ใจก็บังเกิดพายุอารมณ์
ชีหยวนพิงเสาลานพิลอย่างสบาย เหยยยิ้มให้อ๋องโจว “เสด็จอาเป็นไปดั่งที่อ๋องเห็น ไพร่พลกำลังเปลี่ยนชุดอยู่ในจุวนของท่าน จอแจว่ากลับมีพรานเพชรทะลวงเข้ามาคิดเอาชีวิตข่าว”
สีหน้าของอ๋องโจวเปลี่ยนไปทันที