แทบในชั่วพริบตาเดียว ตาข่ายขนาดใหญ่ก็พุ่งขึ้นจากพื้นดินอย่างกะทันหัน ลอยขึ้นไปคลุมตัวคนเอาไว้ แล้วถูกดึงขึ้นไปบนซุ้มเชิดชูพรหมจรรย์ในพริบตา
ปู้อู๋ยงตามมาอีกช่วงหนึ่ง เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดชัดเจน จึงได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก
ดีนัก!
ทุกคนที่พบหน้าก็พูดว่าหญิงสาวผู้นี้เก่งกาจเพียงใด เก่งกาจเพียงไหน
ถึงแม้ในใจเขาจะมั่นใจเต็มร้อยว่าตนเองจะเป็นฝ่ายชนะ แต่อธิบายไม่ถูกว่าทำไม ภายในใจก็ยังอดเกร็งอยู่ตลอด กลัวว่าจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น
เมื่อครู่หญิงสาวหน้าหงายคนนี้กลับคาดเดาได้ล่วงหน้าว่าข้างหน้ามีกับดัก...
ปู้อู๋ยงหรี่ตาลง นึกถึงหลานชายของตนเอง แล้วก็เจ็บปวดใจแทบขาด
ใช่แล้ว หญิงสาวผู้ที่สามารถคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายอาจซุ่มซ่อนกับดักเพียงจากลักษณะภูมิประเทศโดยรอบ และรับมือได้โดยไร้ร่องรอยใดๆ
หลานชายผู้น่าสงสารและแสนบริสุทธิ์ของเขา จะรับมือกับนางได้อย่างไรกัน?!
แต่ไม่เป็นไร ฉือซานทำไม่ได้ ก็ให้เขามาเป็นคนจัดการเอง!
เขาส่งเสียงตะโกนด้วยสีหน้าโหดร้าย "จับเป็น!"
เสียงนั้นแหลมคมผิดปกติท่ามกลางราตรีนี้
ในเวลาเดียวกัน เหล่าร่างเงาดำก็พุ่งตัวขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย กระบี่ซิ่วชุนในมือทั้งหมดจ้วงลงไปยังคนที่ถูกตาข่ายคลุมอยู่กลางอากาศ
แต่ก็ในช่วงที่พวกเขาฟันลงไปเกือบจะพร้อมกันนั่นเอง ตาข่ายก็ขาดออกด้วยเสียงดังปัง ปรากฏว่าชีหยวนไม่รู้ว่าใช้วิธีไหนทำลายตาข่ายลงได้แล้ว และบัดนี้ก็ลงมายืนอยู่บนพื้นแล้ว