เมื่อพิธีบูชาบนเขากำลังเริ่มขึ้น ฮ่องเต้หย่งชางทอดพระเนตรพระชายาหลิวเปลี่ยนเป็นชุดนักพรต ประทับนั่งขัดสมาธิบนเสื่อ ทรงรู้สึกเจ็บปวดในพระทัย ทรงหลับพระเนตรลงครู่หนึ่ง พอพิธีบูชาเสร็จสิ้น เหล่าสตรีสูงศักดิ์ต่างพากันโขกศีรษะคำนับพระชายาหลิว พระองค์ก็ยิ่งรู้สึกเลื่อนลอยขึ้นมาอีก
อันที่จริง ช่วงเวลานี้ควรจะเกิดขึ้นก่อนหน้านี้แล้วต่างหาก
ไม่สิ... อันที่จริง ช่วงเวลานี้ พระชายาหลิวควรได้รับอย่างสมเกียรติในปีที่ทรงขึ้นครองราชย์ต่างหาก
แต่เพราะเหตุใด ตอนนี้ทั้งสองพระองค์ถึงได้มาเป็นเช่นนี้?
พระองค์ทรงเห็นความห่างเหินและความระแวดระวังในสายตาของพระชายาหลิวได้อย่างชัดเจน รวมถึงความแค้นอันเจือจางนั้นด้วย
ไม่อาจหวนคืนดังก่อนได้อีกแล้ว
ช่วงนี้เกิดเรื่องมากมายเหลือเกิน จู่ๆ พระองค์ก็รู้สึกเหนื่อยหน่ายพระทัย ทันใดนั้นก็ทรงได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมดังมาจากด้านนอก
พระทัยหงุดหงิดอยู่แล้ว คราวนี้พิธีบูชาอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ กลับยังมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก พระทัยของฮ่องเต้หย่งชางยิ่งทรุดหนักลงไปอีก ตรัสเสียงเขียวว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
เหล่าสตรีสูงศักดิ์ต่างพากันขยับตัวเบียดเสียดกันด้วยความหวาดหวั่น
ทว่าพระชายาหลิวกลับยังคงสงบเยือกเย็น ทรงลูบพระหัตถ์ขององค์หญิงใหญ่เบาๆ แล้วตรัสว่า “เพียงเท่านี้ก็ดีแล้ว คนเราควรรู้จักพอ ฝ่าบาทก็เช่นกัน บัดนี้ราชบุตรเขยและจินถังได้กลับมาอยู่ข้างกายแล้ว เพื่อเห็นแก่พวกเขา ควรผ่อนคลายความสัมพันธ์กับฝ่าบาทบ้าง”
องค์หญิงใหญ่ตรัสตอบรับเบาๆ