เสียงตะโกนรีบเร่งดังมาจากนอกบ้านสวนไป่เหอ ฟังแล้วคุ้นหูมาก
เมื่อได้ยินว่าผู้ดูแลเหลียงจิ่วและคนอื่นๆ จากสำนักเหยียบกระบี่ถูกซุ่มโจมตี จูเก่อเสี่ยวเซี่ยซึ่งนั่งรออาหารที่หลี่หย่วนเต้าทำอยู่ในห้องรับแขกก็ตกใจจนเด้งจากโซฟา
“พี่ต้าเหว่ย พี่ต้าเหว่ย… เรื่องใหญ่แล้ว เหยียนชีเกิดเรื่องแล้ว…”
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่รู้จะทำอย่างไร แม้แต่น้ำเสียงยังสั่นเครือ
นางได้ยินเสียงตะโกนข้างนอกชัดเจน เหลียงจิ่วและพวกถูกซุ่มโจมตี ถูกฆ่าตายตรงนั้น
เหลียงจิ่วเป็นถึงผู้ดูแลสำนักเหยียบกระบี่ แข็งแกร่งขนาดนั้นยังเอาชีวิตไม่รอด แล้วชะตาของเฉินเหยียนชีจะเลวร้ายเพียงไหน?
หลี่หย่วนเต้าที่กำลังง่วนอยู่ในครัวได้ยินเสียงตะโกน สัมผัสจิตวิญญาณก็แผ่สแกนออกไปด้านนอกทันที
พบว่าคนที่วิ่งกระหืดกระหอบมาคือสวี่เสี่ยวกู่ ศิษย์ของเซี่ยเฉิงหลงแห่งอู๋เก๋อ!
ผู้หญิงคนนี้ ช่วงนี้ไม่เจอกัน ระดับการฝึกฝนกลับสูงขึ้น ทะลวงถึงขั้นกลั่นปราณสามแล้ว!
ดูเหมือนช่วงนี้ได้รับการชี้แนะจากเซี่ยเฉิงหลงและคนอื่นๆ จึงก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น!
แถมความเร็วที่ระดับการฝึกฝนเพิ่มขึ้นนี้ก็น่าทึ่งไม่น้อย!
น่าจะได้พบโชควาสนามา
แต่สวี่เสี่ยวกู่ตอนนี้ดูไม่ได้เลย ตัวเต็มไปด้วยคราบเลือด บาดเจ็บไม่เบา
โชคดีที่ไม่มีอันตรายถึงชีวิต ส่วนใหญ่เป็นแผลภายนอก พักฟื้นสักพักก็หาย
หลี่หย่วนเต้าออกจากครัว เปิดประตู มองสวี่เสี่ยวกู่ที่ตื่นตระหนก ย่ำแย่ ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“นั่นรุ่นพี่เสี่ยวกู่นี่!”
“ข้าก็ว่าเสียงมันคุ้นหูจัง”
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยวิ่งพรวดเข้ามา รีบถาม “รุ่นพี่เสี่ยวกู่ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกเขาถึงถูกซุ่มโจมตี เหยียนชีเป็นยังไงบ้าง?”
พูดถึงตรงนี้ นัยน์ตาทั้งสองของนางแดงก่ำ น้ำตาไหลไม่หยุด
อวี๋เสวียนจีที่ได้ยินความเคลื่อนไหวก็วิ่งออกมาจากหอเก็บกลิ่นหอม
“เหยียนชีเป็นอะไรไป?”
“เกิดอะไรขึ้น?”
อวี๋เสวียนจีถามด้วยความเป็นห่วง
สวี่เสี่ยวกู่มองอวี๋เสวียนจีอย่างสงสัย แต่พอเห็นว่าคนหลังอยู่กับหลี่หย่วนเต้าและพวก ก็ต้องเป็นคนรู้จักหรือไว้ใจได้