เวลานั้น
ที่ทางเข้าสุสานโบราณ
มีเหล่ายอดฝีมือรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนใหญ่เป็นจอมยุทธ์อู่หวังระดับสูงในวงการยุทธ
แต่เมื่อพวกเขามาถึง เห็นฝูงอู่หวงจำนวนมากหดตัวอยู่ด้านหลัง ต่างก็พากันตกใจจนแทบหายใจไม่ออก
พวกเขาไม่ใช่คนโง่ เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าคนข้างหน้าพวกนั้นล้วนเป็นผู้ฝึกบำบำเพ็ญเซียนที่น่ากลัวยิ่งนัก!
ส่วนฮวาซื่อยุ่นและเฮ่อหลานชิวซาน ยังคงอยู่ในเชิงสังเกตการณ์ ยังไม่บุกเข้าไปในสุสาน ส่วนผู้คนที่อยู่ตรงนั้นก็ยิ่งไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
"วู้ดวู้ด~"
ท่ามกลางเวลานั้นเอง
อีกไม่ไกล มีเงาร่างอันทรงพลังสองร่างพุ่งทะยานเข้ามาจากนอกหุบเขาหมื่นภัย
พลังของทั้งสองคน ล้วนเป็นระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์โดยตรง
แต่เมื่อพวกเขาเห็นฝูงชนที่แน่นขนัด ก็พากันตะลึงงัน
มีฝีมือระดับนี้มากมาย เห็นประตูสุสานเปิดอยู่แท้ ๆ กลับไม่มีใครเข้าไป?
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
และเมื่อเห็นทั้งสอง ซูคุนเป้าที่ยืนอยู่ไม่ไกลสีหน้าจริงจัง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยกมือประสานคารวะไปทางทั้งสองแต่ไกล: "ไม่นึกว่าท่านเจ้าเมืองกู้แห่งเมืองเทียนฝาจะมา! แล้วยังจวิ้นอ๋องแห่งเมืองเหวินอู่ด้วย! ซูขอคารวะ!"
เหล่าตระกูลใหญ่หรือยอดฝีมือหลายคนที่อยู่ตรงนั้น ต่างก็พากันยกมือคารวะเพื่อแสดงความเคารพ
"หึ ตอนนี้สุสานเปิดแล้ว พวกเจ้าไม่เข้าไปกันยังไง?"
"ต้องรอให้ข้ากับเจ้าชายกูมาถึงก่อนหรือ? ทุกคนช่างเกรงใจกันเหลือเกิน!"
เวินเหรินอาน จวิ้นอ๋องแห่งเมืองเหวินอู่ หัวเราะเย็นเยียบมองไปรอบตัว
เพียงแต่
ผู้คนในที่นั้นต่างพากันมองหน้ากันไปมา ไม่กล้าส่งเสียงตอบ
เวินเหรินอานเห็นดังนั้นก็ทำหน้าบึ้ง สายตาตกไปที่ซูคุนเป้า: "ซูคุนเป้า พวกแกเมืองวั่นเจี๋ย รวมถึงทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ดูท่าจะเป็นพวกขี้ขลาดกันทั้งนั้น! งั้นข้ากับเจ้าชายกูขอเข้าไปก่อนล่ะ!"
พูดจบ
ทั้งสองเตรียมจะก้าวเข้าไปในสุสานโดยตรง
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้สังเกตว่ามีผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนอยู่แถวนั้น
เพราะฝูงคนตรงหน้าส่วนใหญ่ล้วนเป็นนักยุทธ์
ส่วนผู้ฝึกตนที่อ่อนแอกว่า เห็นฮวาซื่อยุ่นและพวกอยู่ตรงนั้น ก็พากันหลบไปอยู่มุมมืดนานแล้ว