หลี่หย่วนเต้าไม่มีทางคิดไม่ถึงว่าสตรีที่ชื่อฮวาซือวิ้นซึ่งเขาทุบตีไปนั้น จะเป็นอาจารย์ของเฉินเหยียนชี!
ทั้งคู่ยังมาเจอกันที่เมืองวั่นเจี๋ยอีก
ส่วนหลี่หย่วนเต้าในตอนนี้ได้หาที่พักเงียบสงบในเมืองโบราณเพื่อพักผ่อน
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกโล่งใจคือ ป้ายสัมผัสวิญญาณที่ติดตัวยังคงสั่นไหวอย่างรุนแรง
ทิศทางที่ป้ายสัมผัสวิญญาณชี้ไป ชี้ไปยังสุสานโบราณวั่นเจี๋ยอย่างชัดเจน
เช่นนั้นก็ยืนยันได้ว่า
นักพรตไร้แขนยังคงอยู่ในสุสานโบราณ!
"ดูเหมือนไอ้เฒ่านั่นจะใช้วิธีอะไรสักอย่าง เข้าไปในสุสานก่อนแล้ว แต่ตอนนี้ถ้าอยากจะออกมา คงไม่ง่ายนัก หรือบางทีอาจจะออกมาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ"
"มีเพียงตอนที่สุสานเปิดพรุ่งนี้ เขาถึงจะออกมาได้"
"ครั้งนี้ แกหนีไม่พ้น!"
แววตาของหลี่หย่วนเต้าเย็นชา พลังสังหารแผ่ออกมาอย่างแน่นหนา
เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น
ครืนๆ~
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ดังมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองโบราณวั่นเจี๋ย
ทั่วทั้งแผ่นดินสั่นไหวเล็กน้อยภายในไม่กี่อึดใจ
หลี่หย่วนเต้าที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ ลืมตาขึ้นมาทันที
ประกายคมในแววตาวาบผ่าน แล้วลุกขึ้นยืน พึมพำกับตัวเองว่า "สุสานเปิดแล้ว! ครั้งนี้ดูนักพรตไร้แขนจะหนีไปทางไหน!"
วู้ด!
เขากลายเป็นแสงสีหนึ่ง หายไปจากจุดเดิม
และในเพียงสองอึดใจ หลี่หย่วนเต้าก็กลับมายังอากาศเหนือสุสานโบราณในหุบเขาหมื่นภัย
ด้านหน้าของสุสานโบราณ ปรากฏทางเข้าสีดำสนิทขนาดใหญ่
โดยรอบ
ในตอนนี้มีผู้คนมากมายมารวมตัวกันแล้ว
คนที่มานั้นอย่างน้อยก็เป็นระดับปรมาจารย์การต่อสู้!
ในนั้นยังมีผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนอีกไม่น้อย
และฮวาซือวิ้น เฉินเหยียนชี เฮ่อหลานชิวซาน ซูคุนเป้า ฯลฯ ก็อยู่ในนั้นด้วย
พวกเขาเห็นประตูสุสานโบราณเปิดออกด้วยตาตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง หลายคนเริ่มกระวนกระวาย
แต่คนส่วนใหญ่กลับเหลือบมองไปที่ฮวาซือวิ้นและคนอื่นๆ เป็นระยะ
แม้ประตูสุสานโบราณจะเปิดแล้ว
แต่คนระดับแก่นทองอย่างฮวาซือวิ้นยังไม่ขยับ ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไป
ผู้ฝึกตนหลายคนที่อยู่ที่นั่นต่างรู้ดีถึงความน่ากลัวของฮวาซือวิ้น และหัวหน้าตระกูลใหญ่ๆ ในเมืองวั่นเจี๋ยก็ย่อมรู้ดีว่าฮวาซือวิ้นและพวกที่อยู่ตรงหน้าเป็นเซียนในตำนาน