ห้านาที
เพียงห้านาทีเท่านั้น
เมื่อหลี่หย่วนเต้าลงมือ อาการบาดเจ็บของลุงถังและลุงลี่ก็หายสนิท
ทั้งสองมองดูบาดแผลบนร่างกาย ยังคงงุนงงอยู่
หลิ่วหรูซื่อและคนอื่น ๆ ที่ยืนดูอยู่ด้านข้าง ต่างตกตะลึงอยู่นาน
พวกเขารู้สึกราวกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าเป็นมายากล ไม่สมจริงอย่างยิ่ง
ต้องรู้ว่า
ต่อให้เป็นปรมาจารย์แพทย์ระดับสุดยอดในสำนักหมอหลวงของหลงกั๋ว เมื่อเจออาการบาดแผลถึงกระดูกและเส้นเอ็น ก็ยังต้องใช้ความพยายามอย่างมากและใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งเดือนถึงจะกล้ารับประกันว่าผู้ป่วยจะหายดี
แม้แต่แพทย์ฝีมือยอดเยี่ยมหลายคนรักษาอาการบาดเจ็บแบบลุงถังและลุงลี่ ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ถึงจะหาย
แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้านี่มันอะไรกัน?
เวลาแค่ห้านาที
หลี่หย่วนเต้าเพียงพลิกมือ บาดแผลที่ลึกถึงกระดูกก็สมานกัน พริบตาเดียวแขนที่หักก็กลับมาเหมือนเดิม
ฝีมือราวกับภูตผีปีศาจเช่นนี้ คุณชายหลี่เป็นเซียนหรืออย่างไร?
ลุงถังและลุงลี่ใจสั่นด้วยความตกตะลึง ตั้งสติได้หลังจากนั้นพักใหญ่
"คุณชายหลี่ ฝีมือท่าน...เหมือนเซียนแพทย์มาจุติเลย! ราวกับปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์จริง ๆ!"
"แค่คำว่าปาฏิหาริย์ก็ยังน้อยไป! ที่เขาว่ากันว่าเรียกคนตายให้ฟื้นได้ เนื้อที่เน่าเป็นหนองยังงอกกลับมาใหม่ได้ ก็คงประมาณนี้แหละ! และการที่เราสองคนได้รับความเมตตาจากคุณชายหลี่ให้รักษา นับเป็นเกียรติของเราจริง ๆ!"
"พระคุณอันใหญ่หลวงเช่นนี้ กระผมไม่มีวันลืม!"
บนใบหน้าเหี่ยวย่นของทั้งสองเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง ในแววตาล้ำลึกแฝงความเลื่อมใสอย่างหาที่สุดมิได้
เดิมที
พวกเขาคิดว่าหลี่หย่วนเต้ามีภูมิหลังใหญ่โตและแข็งแกร่ง ดังนั้นหลิ่วหรูซื่อจึงแสดงความเคารพยำเกรงต่อหลี่หย่วนเต้าในทุก ๆ ทาง
พอมาถึงตอนนี้ถึงได้รู้ว่า นั่นเป็นเพราะฝีมือแพทย์อันหาตัวจับยากราวกับเซียนนี่เอง!
"แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น!"
หลี่หย่วนเต้าปัดมือพลางกล่าว "นำทางไปเถอะ เรามาติดตามหาสมุนไพรวิเศษกัน!"
"คุณชายหลี่ พวกเราไปนำทางให้ท่าน!"
ลุงถังและลุงลี่ฮึกเหิมรีบเดินนำไปข้างหน้า
