บรรพบุรุษของสามตระกูลสวรรค์ หายตัวไปหมดแล้ว!
ทั้งหมดเป็นเพราะเข้าไปในป่าทึบหมอกมัวงั้นหรือ?
หลี่หย่วนเต้าเลิกคิ้วขึ้น ค่อนข้างประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้ตอนยังอยู่ที่หลิ่วเจียง
โยวชางกุ้ยหยิบผลหลงหลิงออกมา ซึ่งได้มาจากชายขอบป่าทึบหมอกมัว
กุญแจหินที่อวี๋เสวียนจีโจรสาวซ่อนไว้ที่ตระกูลซ่างกวน ก็เกี่ยวข้องกับป่าทึบหมอกมัวเช่นกัน
ตอนนี้การหายตัวไปของบรรพบุรุษสามตระกูลสวรรค์ ก็ยังเกี่ยวโยงกับป่าทึบหมอกมัวอีก!
"ป่าทึบหมอกมัวนี่ น่าสนใจดีนะ!"
หลี่หย่วนเต้าพลันเกิดความสนใจมากขึ้นกว่าเดิม
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะไปป่าทึบหมอกมัวสักสักเที่ยว
ซ่างกวนปู้ไล่ในเวลานี้มองมาด้วยความตึงเครียดอย่างยิ่ง: "คุณชายหลี่ ท่านคงไม่ได้คิดจะล้มตระกูลฮูเหยียนกับตระกูลอ๋าวด้วยใช่ไหม? นั่นอาจนำปัญหาใหญ่มาให้มากมายเลยนะ!"
"ไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น!"
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้ากล่าว
ซ่างกวนปู้ไล่ถอนหายใจเฮือก เมืองหยินซวงคือรากฐานของตระกูลซ่างกวนพวกเขา
หากเกิดความวุ่นวายขึ้นมา ตระกูลซ่างกวนเองก็จะพลอยเดือดร้อน!
เขาไม่คิดว่าหลี่หย่วนเต้าจะคอยปกป้องตระกูลซ่างกวนตลอดเวลา
"คุณชายหลี่ ตระกูลทัวป๋อถูกทำลาย จะต้องสร้างแรงสั่นสะเทือนอย่างใหญ่หลวงในเมืองหยินซวง! หลายคนเกรงว่าคงจะนอนไม่หลับเลยทีเดียว!"
ซ่างกวนปู้ไล่หันกลับมามองรอบ ๆ เห็นสภาพอันน่าเวทนาของตระกูลทัวป๋อ ก็อดถอนหายใจไม่ได้: "โดยเฉพาะสองตระกูลสวรรค์ที่เหลือ คงจะจมอยู่ในความหวาดกลัวไม่รู้จบ กลัวว่าท่านจะลงมือกับพวกเขาบ้าง"
"ปิดข่าวทั้งหมดซะ!"
"ไม่อยากให้ปัญหามากมายตามมา! เสียเวลาเปล่า!"
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้ว กล่าวเย็นชา
"คุณชายหลี่วางใจ ตระกูลทัวป๋อถูกทำลาย อย่างน้อยในระยะสั้น คงยากที่จะมีใครสืบรู้ได้!"
ซ่างกวนปู้ไล่ตอบอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม แล้วกล่าวต่อ: "แต่ถึงพวกเขาจะไม่รู้ว่าท่านคือใคร ก็ทำให้ตระกูลต่าง ๆ หวาดกลัวไม่น้อยแล้ว!"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเย็นในลำคอ: "ขอเพียงพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องปีนั้น ก็ย่อมปลอดภัยไร้กังวล! ข้าว่าเป็นพวกตระกูลซ่างกวนนั่นแหละที่กลัวจะถูกพวกเขาแก้แค้น!"