ในเวลานี้
หน้าอกของทัวป๋อหลิวอวิ๋นถูกฉีกเปิดเป็นช่อง
เลือดสดไหลนอง เห็นกระดูกขาวโพลน ชวนให้ขนพองสยองเกล้า
เขาอดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส ห้านิ้วโค้งงอเป็นกรงเล็บ โถมเข้าไปในอกอย่างแรง
ทัวป๋อหลิวอวิ๋นแสดงสีหน้าซีดเผือด
เขาอดทนต่อความเจ็บปวด ฉีกดึงกระดูกสีดำสนิทชิ้นหนึ่งออกมาจากร่างกาย
กระดูกชิ้นนั้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ รูปร่างเหมือนพีรามิดสามมิติ อาบไปด้วยเลือดสดและทึมดำ
หลี่หย่วนเต้าและเฟิงอวี๋ซิวกับพรรคพวกมองดูท่าทางเช่นนั้น ต่างพากันอึ้งไปชั่วขณะ
นี่มันการกระทำบ้าอะไรกัน?
แม้แต่หลี่หย่วนเต้าก็ยังงุนงง
ทว่าขณะที่ทัวป๋อหลิวอวิ๋นนำกระดูกสีดำออกมา
เขาก็สัมผัสได้ถึงระลอกคลื่นพลังอันน่าตกตะลึงจากกระดูกสีดำนั่น
นี่มันตัวอะไรกัน?
หลี่หย่วนเต้าพิศวงในใจ
"โอสถโลหิตวิญญาณศึก เชือด ฆ่ามันให้ข้า!"
"ฆ่าพวกมันให้หมดสิ้น!"
ทัวป๋อหลิวอวิ๋นเวลานี้ดูอ่อนแอลงบ้าง สีหน้ายิ่งซีดขาว ทว่าเขาก็ยังกัดฟันกรอดคำรามด้วยโทสะ
สิ้นคำเขา
กระดูกสีดำรูปพีรามิดขนาดเพียงฝ่ามือก็ส่งเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ
กระดูกสีดำนั้นราวกับทรานส์ฟอร์เมอร์ส ปริแยกขยายใหญ่ขึ้นทีละนิด คล้ายทรานส์ฟอร์เมอร์ส พริบตาก็กลายร่างเป็นหุ่นเชิดกลไกสีดำสนิทสูงสองคน
สิ่งนี้ดวงตาทั้งคู่ยังเปล่งแสงเขียว สีหน้าคล้ายมีชีวิตชีวา แต่ก็เต็มไปด้วยความเฉยชาและกระหายเลือด
"เชี่ย นี่มันอะไร!"
เฟิงอวี๋ซิวถึงกับอุทานออกมาอย่างลืมตัว
สาเหตุหลักเพราะพลังที่ปล่อยออกมาจากสิ่งนี้ เห็นได้ชัดว่าบรรลุถึงขั้นกลั่นปราณแปด!
ต่อให้เป็นเฟิงอวี๋ซิว บัดนี้ก็ยังหวาดกลัว
ใบหน้าแก่ของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง อุทานไม่หยุด: "นี่มันตัวประหลาดอะไร! พลังช่างมหาศาล อย่างน้อยก็ขั้นกลั่นปราณแปดขั้นสมบูรณ์!"
ระดับฝึกปรือเช่นนี้ เทียบเท่ากับยอดฝีมืออูจุนได้เลย!
นี่ยังทำให้ซ่างกวนปู้ไล่ที่อยู่ข้าง ๆ ขาอ่อนล้าทรุดลงนั่งกับพื้น
อีกฝ่ายตบลงมาทีเดียว เกรงว่าคงบดเขาให้เป็นผุยผง!
หลี่หย่วนเต้าจ้องมองกระดูกโลหิตเบื้องหน้ากลายร่างเป็นหุ่นเชิดขนาดใหญ่ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างประหลาดใจ: "น่าสนใจ! ใช้กระดูกเป็นพาหะ ใช้วิธีทำเชิดพิษมาหล่อเลี้ยง จนได้เป็นหุ่นเชิดกระดูกโลหิตแบบนี้ มีจิตวิญญาณกว่าหุ่นเชิดกลไกจริง และทรงพลังกว่า!"